Σάββατο - 16 Δεκεμβρίου 2017

Οι 5+1 Rover που πέτυχαν (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο)

Οι 5+1 Rover που πέτυχαν (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο)

Οι Βίκινγκς επιστρέφουν! Όχι ακριβώς, αλλά τουλάχιστον σε μία απλή αναδρομή στο παρελθόν. Έχουν περάσει περισσότερα από 12 χρόνια από τότε που μια από τις ιστορικότερες μάρκες όλων των εποχών, η βρετανική Rover, πέρασε στην ιστορία, με το κλείσιμο του μοναδικού εναπομείναντος εργοστασίου στο Longbridge (που, για την ιστορία, δεν ήταν αρχικά καν δικό της). Αν και η ιστορία της ήταν γεμάτη από "παραλίγο επιτυχίες", αρκετά μοντέλα της γνώρισαν εμπορική ή, έστω, "ηθική" επιτυχία, μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα. Βάλτε λοιπόν τη μάσκα της νοσταλγίας και ακολουθήστε μας στην αντίστροφη μέτρηση των πιο επιτυχημένων Rover!

#5 - Rover 200/25/Streetwise (R3 1995-2005)

Η τρίτη γενιά του Rover 200 πέρασε από σαράντα κύματα, τόσο κατά τη γέννησή της, αλλά και μέχρι το τέλος της καριέρας της. Με κόστος εξέλιξης συγκρινόμενο με τον μέσο ετήσιο προϋπολογισμό ενός νοικοκυριού για τσίχλες, το 200 χρησιμοποίησε ένα ιδιαίτερα ελκυστικό ντιζάιν από τον David Saddington για να καλύψει ένα μιξ από μοντέρνα (δυνατούς κινητήρες σειράς Κ) και αρχαία (από το 10+ετίας Austin Maestro) μηχανικά μέρη. Με τη λήξη της παραγωγής το 2005 περισσότερες από 750.000 μονάδες είχαν κατασκευαστεί, ενώ τα (20ετίας και βάλε πλέον) μηχανικά μέρη είχαν μετουσιωθεί τόσο στα Rover 25 και Streetwise (πολύ καλή ιδέα, όπως οι μετέπειτα περιστάσεις απέδειξαν, αλλά σε αυτοκίνητο που ούρλιαζε για νέες τεχνολογίες), όσο και στο ενδιαφέρον MG ZR.

Παραδόξως, αν και το 200 ανήκε τυπικά στην κατηγορία του Ford Fiesta, δηλαδή στα σουπερμίνι, πλασαρίστηκε ως ανταγωνιστής του Golf. Η ψευδαίσθηση της Rover (και των τότε ιδιοκτητών της, BMW) ότι οι αγοραστές της θα προτιμούσαν ένα μικρότερο και ακριβότερο όχημα, κατέρρευσε με πάταγο το 1999, όταν οι Γερμανοί ανακοίνωσαν τη διάλυση του Rover Group και η νέα MG Rover αναπροσάρμοσε "επί το ρεαλιστικότερον" την τιμολογιακή πολιτική της.

 "Englishman in New York" για τη θρυλική πρώτη διαφήμιση της Rover 200 και "Πάνω απ' όλα, είναι Rover"!

 

#4 - Rover 200 (R8 1989-1995)

 

Η δεύτερη γενιά του Rover 200 είναι βέβαιο πως δεν χρειάζεται συστάσεις - άλλωστε η εμπορική της επιτυχία και στην Ελλάδα μιλάει από μόνη της. Σχεδόν ένα εκατομμύριο 200 βρήκαν σπίτια, όντας μακράν το πιο επιτυχημένο Rover εμπορικά, ωστόσο για εμάς μία Rover 200 ξεχωρίζει περισσότερο από τις άλλες: η σκούρα μπλε 214i Cabriolet που πρωταγωνίστησε δίπλα στην Πέγκυ Σταθακοπούλου στην καλτ 90s σειρά "Ταύρος με Τοξότη".

Η Βιαμάξ το πλασάρισε ως premium αυτοκίνητο και είχε απόλυτο δίκιο, καθώς το 200, διαθέσιμο μεταξύ άλλων σε 3-θυρες, 5-θυρες, κάμπριο, στέισον, σεντάν και κουπέ, ήταν μακράν το πιο ενδιαφέρον μικρομεσαίο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Με μοτέρ δυνατά και νέας γενιάς, αρχιτεκτονική της Honda και βρετανικό class, ήταν μία εξαιρετική επιλογή, κι αυτό πριν φτάσουμε καν στο πετράδι του στέμματος: το καταιγιστικό κουπέ Tomcat των 200 ίππων με την targa οροφή και το 0-100 σε 6.2 δευτερόλεπτα από τον δίλιτρο τούρμπο που γνωρίσαμε επίσης στο Rover 620ti.

 

#3 - Rover 75 (1999-2005)

 

Ο "γάμος" της Rover με τη BMW, που τελέστηκε το 1994, κατέληξε σε ένα ιδιαίτερα οδυνηρό διαζύγιο το 2000 με τη διάλυση του βρετανικού Ομίλου - η Land Rover πήγε στη Ford (που κατείχε ήδη τη Jaguar από τα 80s), το MINI έμεινε στο Μόναχο και η MG (με το δικαίωμα χρήσης της Rover) πέρασε στην τελευταία φάση της ύπαρξής της υπό τη Phoenix. Η ιδιοκτησία όμως άφησε μία ακόμα κληρονομία που, χωρίς έκπληξη, ήταν το πιο ολοκληρωμένο Rover των τελευταίων δεκαετιών. Ποιοτικό, με εσωτερικό πολύ ανώτερης κατηγορίας και καλή γκάμα κινητήρων (αν και σε αυτή τη φάση η Σειρά Κ είχε ήδη αρχίσει να δείχνει την τραγική αναξιοπιστία της φλάντζας, που κόστιζε εκατοντάδες χιλιάδες δραχμές σε ανύποπτους ιδιοκτήτες), το 75 είχε μία διπλή ατυχία: πρώτον, να παρουσιαστεί ακριβώς στο σημείο που η BMW αντιμετώπιζε η ίδια προβλήματα επιβίωσης υπό το βάρος των χρεών της Rover, και δεύτερον να παρουσιαστεί σε μια εποχή που οι αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν μία ψύχωση με το νεο-ρετρό. 

Αποτέλεσμα ήταν αφενός να αφεθεί στην τύχη του χωρίς να υπάρχουν να χρήματα να συνεχίσει να εξελίσσεται υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς (και αντίθετα με τεράστιες εκπτώσεις στην ποιότητα να εμφανίζονται όσο περνούσαν τα χρόνια), αφετέρου να διαθέτει αψυχολόγητα τεράστιες ποσότητες χρωμίου, που το έκαναν να μοιάζει με τα ασημικά της γιαγιάς - και όντως, η γιαγιά μεν θα ήταν πολύ χαρούμενη, οι νεότεροι αγοραστές πάντως το απέφυγαν χωρίς δεύτερη σκέψη για κάτι πολύ πιο δυναμικό και μοντέρνο, όπως την Alfa 156 και τη BMW Σειρά 3. Η μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία της Rover (αν και συνεχίζει να ζει στην Κίνα με άλλο αμάξωμα και όνομα), η οποία επιπλέον θα μπορούσε να υπερηφανεύεται πως έχει το πρώτο πεντάστερο στα crash test αυτοκίνητο, αν φυσικά δεν τσιγκουνευόταν τους αερόσακους κεφαλής. Το πισωκίνητο 75 V8, με μοτέρ από Ford Mustang, είναι ψηλά στη λίστα για future classic, αν όχι και μόνο για το πόσο σπάνιο είναι!

Με ιδιαίτερα πομπώδη τρόπο, και τη συμβολή της παγκοσμίου φήμης Vanessa Mae, μία ορχήστρα από Rover 75 κάνει το ντεμπούτο του δίπλα στην Tower Bridge του Λονδίνου - δυστυχώς, οι υψηλές προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν. 

 

#2 - Rover P5 (1958-1973)

 

Το αρχετυπικό premium σεντάν της δεκαετίας του '50, το P5 ήταν το αυτοκίνητο επιλογής πρωθυπουργών και αρχηγών κρατών. Με εντυπωσιακή ποιότητα, η πόρτα ενός P5 έκλεινε σαν χρηματοκιβώτιο, απομονώνοντας την καμπίνα από το εξωτερικό περιβάλλον και βυθίζοντας τους επιβάτες σε ένα κόσμο απαράμιλλης πολυτέλειας, με τις υπέροχες δερμάτινες και ξύλινες επενδύσεις να αναδύουν ένα υπέροχα μεθυστικό άρωμα μιας άλλης εποχής. Κι αν αυτό σας φαίνεται υπερβολικά ρομαντικό δεν πειράζει, καθώς το P5 δημιούργησε τη σχολή των μεσαίων premium σεντάν που η εταιρεία έχασε μέσα από τα χέρια της για χάρη των BMW, Audi και Mercedes-Benz.

Κορυφαίο όλων, το P5B του 1967, στο οποίο βρήκε στέγη ο μοναδικός V8 της Buick και διαθέσιμο και σε τετράθυρο κουπέ (όποιος νόμιζε ότι η CLS ήταν η πρώτη, πλανάται) με 160 ίππους και υπέροχο soundtrack!

Το P5 στη γραμμή παραγωγής σε φιλμ εποχής της βρετανικής Pathé! 

 

#1 - Rover P6 (1963-1977)

 

Στην κορυφή της λίστας, ο απόγονος του P5, το P6 (ή ευρύτερα γνωστό ως Rover 2000 ή 2200 ή 3500) του 1963. Η σχέση του P6 με τον πρόγονό του ήταν τόσο στενή, όσο η σχέση ενός καρπουζιού με ένα διαστημικό λεωφορείο. Η απόφαση της Rover να σπάσει τόσο πολύ από την παράδοση ενείχε τεράστιο ρίσκο, ωστόσο τελικά αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη. Ένα κράμα από στυλ που θύμιζε Citroën DS, καινοτόμες τεχνολογικές λύσεις και τον Rover V8, έκανε το Ρ6 ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο. 

Ούτε όταν η British Leyland, το χωνευτήρι της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας και του κακού συνδικαλισμού της δεκαετίας του '70, ανέλαβε τις τύχες του, δεν κατάφερε να αφαιρέσει από το ελκυστικό σεντάν του David Bache. Στην Ελλάδα, το P6 κατέκτησε ιδιαίτερη θέση στον εγχώριο κινηματογράφο (το αυτοκίνητο με το οποίο κυνηγούσε η Μάρω Κοντού το Λάμπρο Κωνσταντάρα στο "Κρίμα το Μπόι σου" ήταν ένα λευκό Ρ6), αλλά και στις καρδιές των ιδιοκτητών του - όσα απομένουν κρατιούνται σε αξιοζήλευτη κατάσταση. Και, αν και ο πίσω άξονας De Dion δεν άφηνε ιδιαίτερα πολύ χώρο στο πορτ-μπαγκάζ, η "off road" λύση της Rover που τοποθετούσε τη ρεζέρβα επάνω στην πόρτα, έξω από το αυτοκίνητο, έχει πλέον γίνει συλλεκτική!

 Παραλίγο πραγματικότητα: το P6 σχεδιαζόταν να φορέσει την πειραματική τουρμπίνα της Rover.

+BONUS - Rover SD1 (1976-1986)

 

Ελάχιστα οικογενειακά αυτοκίνητα μπορούν να περηφανευτούν ότι διαθέτουν εμφάνιση supercar. Το Rover SD1, είναι ένα από αυτά. Βάλτε το δίπλα-δίπλα σε μία Ferrari 365 Daytona και οι ομοιότητες είναι άμεσα ορατές. Ένα έξυπνο σχέδιο της Rover για την αντικατάσταση του Ρ6, ήταν hatchback και μοντέρνο μέχρι κεραίας. Κρίμα λοιπόν που, από κάτω τουλάχιστον, η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική. Ο άξονας De Dion αντικαταστάθηκε από έναν απλό άκαμπτο άξονα και η ποιότητα κατασκευής, σε πλήρη αντίθεση με το παρελθόν, ήταν χειρότερη από κινέζικο ατμοσίδερο. Αν και το SD1 παρουσιάστηκε το 1976, και το 1977 ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς στην Ευρώπη, ο ενθουσιασμός σύντομα (και χάρη και στην πετρελαϊκή κρίση) μετατράπηκε σε απογοήτευση. Η γυαλιστερή βαφή του (σημείο περηφάνειας για την εταιρεία, μετά την τεράστια επένδυση στο εργοστάσιο του Solihull για τη νέα γραμμή παραγωγής) ξεκίνησε να ξεφλουδίζει και, ακόμα και αυτοκίνητα που είχαν δοθεί για δοκιμή σε δημοσιογράφους της εποχής, εμφάνιζαν ορατά χάσματα ανάμεσα στις πόρτες και τις τσιμούχες.

Μόνη αχτίδα στον ορίζοντα, το Vitesse των 190 ίππων, που κέρδισε επάξια τον χαρακτηρισμό "η Aston Martin του φτωχού, με το εντυπωσιακό body kit και τις σπορ ζάντες. Με όλα του τα στραβά (και τη δικαιολογημένη διακωμώδησή του), ένα πραγματικό future classic! Και, αν σας αρέσει, μην ξεχάσετε να τσεκάρετε την εντυπωσιακή μετατροπή ενός SD1 σε... κτήνος, με τον 27λιτρο (27, σωστά διαβάσατε) κινητήρα Rolls-Royce Meteor κάτω από το καπώ.

 

 "Two More for the Road": το promo video της British Leyland για τα - τότε - ολοκαίνουρια 2200 και 2600, με τους Ι6 της Triumph

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Τα Ντοκουμέντα είναι μια δημοσιογραφική ιστοσελίδα ειδήσεων, ερευνών, αποκαλύψεων και απόψεων, με την επιμέλεια του Γιάννη Ντάσκα.

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Newsletter

Συμπλήρωσε το e-mail σου και θα λαμβάνεις κάθε Πέμπτη το εβδομαδιαίο newsletter του ntokoumenta.gr με όλα τα νέα της Ελλάδας