Παρασκευή - 24 Νοεμβρίου 2017

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ (και) ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟ!

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ (και) ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟ!

Ποιοί άνθρωποι κρύβονται πίσω απο τα συμβόλαια θανάτου. Τι κρύβεται πίσω από την δολοφονία του μεγαλοδικηγόρου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου;

Προσωπικό μίσος ή συμβόλαιο θανάτου με "εντολέα"κάποιο απο τα συμφέροντα που επλήγη ή ενοχλήθηκε από τον τρόπο δικηγορικής αντιμετώπισης του Μιχ,Ζαφειρόπουλου;
Και αν είναι έτσι το λογικότατο δεν είναι να περιμένουμε"απαντήσεις" αυτής της μορφής από τα συγκροούμενα συμφέροντα;
Τα ntokoumenta.gr έκαναν μια σύντομη(παρά τη μεγάλη ...έκτασή της) έρευνα για να γίνει κατανοητό ότι άλλος έδωσε εντολή, άλλος δολοφόνησε τον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο.
Η έρευνα κατατείνει στην κατανόηση του ποιοί είναι οι πιθανοί δολοφόνοι. Και τώρα και στο παρελθόν και στο...μέλλον. Γιατί ο κύκλος του αίματος έχει -δυστυχώς-μέλλον....

Κάθε δολοφονία είναι ένα κουβάρι που πρέπει να ξετυλιχθεί, ενώ παράλληλα η εξέλιξη της «τεχνικής» που χρίζει "ανάγνωσης" από τους ειδικούς, δείχνει τα χνάρια του επαγγελματία ο οποίος νομίζει ότι στο «θρόνο» που κάθεται κανείς δεν πρόκειται να τον γκρεμίσει.

Related image

Το συμβόλαιο θανάτου είναι προφορική συμφωνία για μιας μορφής δολοφονίας, στην οποία κάποιος προσλαμβάνει κάποιον άλλο για να σκοτώσει ένα άτομο-στόχο ή ομάδα ανθρώπων. Αφορά μια παράνομη συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων συμβαλλόμενων ατόμων στην οποία ένας συμφωνεί να σκοτώσει το στόχο με αντάλλαγμα κάποια μορφή πληρωμής, χρηματική ή άλλη. Κάθε συμβαλλόμενος μπορεί να είναι ένα άτομο, ομάδα ή οργάνωση.

Σε όλη την ιστορία, το συμβόλαιο θανάτου έχει συνδεθεί με το οργανωμένο έγκλημα και με βεντέτες. Για παράδειγμα, στην πρόσφατη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, η συμμορία Murder.Inc. είχε διαπράξει εκατοντάδες δολοφονίες μεταξύ της δεκαετίας του 1920 και της δεκαετίας του 1940 για λογαριασμό του Εθνικού Συνδικάτου του Εγκλήματος (National Crime Syndicate.Inc.).
Το συμβόλαιο θανάτου δίνει το πλεονέκτημα σε αυτόν που προσλαμβάνει να μην εμπλέκεται άμεσα στη δολοφονία. Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολο να συνδεθεί ο «εργοδότης» με τη δολοφονία και μειώνει την πιθανότητα της δημιουργίας ενοχής για τον διαπεπραγμένο φόνο, επειδή η πρόσληψη αυτή του δίνει άλλοθι και δεν φαίνεται να διέπραξε αυτός τη δολοφονία. Επίσης, το συμβόλαιο θανάτου χρησιμοποιείται συχνά όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα ενός θανάτου να μοιάζει με αυτοκτονία.

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι βαθιά μέσα τους δεν έχουν συναισθήματα, δεν νιώθουν φόβο. Όχι γιατί δεν τους τα έμαθε κάποιος, αλλά γιατί έτσι γεννήθηκαν. Αν οι γονείς ή κάποιος άλλος το καταλάβει έχει καλώς γιατί μπορεί να στρέψει το αρρωστημένο σε κάτι ενδιαφέρον( υπολογίζεται εδώ η αγάπη των γονιών). Αν δεν καταλάβει κανείς τίποτα και ένα παιδί μεγαλώσει μέσα στη βία, τότε ο άνθρωπος αυτός μπορεί να «εξαφανίσει» μέχρι και 200 άτομα…

Ο Richard Kuklinski ήταν ο πιο διαβόητος εκτελεστής της Μαφίας. Αφαίρεσε περισσότερες από 200 ζωές και δεν μετάνιωσε ούτε για μία. Η ζωή του έγινε ντοκιμαντέρ και ταινία. Αλλά η πραγματική του ιστορία είναι αυτή που θα διαβάσετε παρακάτω.


Η συνέντευξη που είχε δώσει στο HBO και την εκπομπή "American Undercover Special" το 1991, ο Richard Kuklinski, ο διαβόητος αρχιεκτελεστής της μαφίας άρχιζε ως εξής:

"Θα μετακινήσω τη γη και την κόλαση, ό,τι υπάρχει μεταξύ μας, μέχρι να σε πιάσω. Δεν θα νιώθεις ασφαλής πουθενά, αν με εκνευρίσεις. Και αυτά δεν είναι μαλακίες. Είναι η αλήθεια. Μπορείς να τραβήξεις όπλο, αλλά αν είμαι εκνευρισμένος μαζί σου, δεν θα σταματήσω. Θα πρέπει να με πυροβολήσεις για να με σταματήσεις. Αν δεν με σκοτώσεις, είσαι ηλίθιος, γιατί την επόμενη φορά που θα με δεις, θα σε σκοτώσω".

Αυτή, ήταν η πρώτη μιας σειράς συζητήσεων που έγιναν τρία ντοκιμαντέρ. Το τελευταίο έγινε το 2002 και είχε για πρωταγωνιστή τον Dr. Park Dietz, ο οποίος συζήτησε για 13 ώρες με τον Kuklinski (σε διάστημα τεσσάρων ημερών) μήπως καταφέρει και καταλάβει ποιος ήταν ο λόγος που σκότωνε τους πάντες, χωρίς να νιώθει το παραμικρό.
Τι τον οδήγησε στο να γίνει ένας εκ των χειρότερων δολοφόνων επί πληρωμή.

Πώς ξεκίνησαν όμως, όλα για τον άνθρωπο που μπορούσε να σκοτώσει κάποιον απλά και μόνο επειδή... δεν τον γούσταρε, γιατί του την έδινε η φάτσα του, χωρίς να νιώσει το όποιο συναίσθημα, γεγονός που τον κατέστησε κορυφαίο επαγγελματία του είδους; Γιατί κατέληξε από πολύ νωρίς στο συμπέρασμα ότι "είναι καλύτερο να μη νοιάζεσαι για τίποτα, γιατί το να νοιάζεσαι είναι αδυναμία. Είναι σαν να κουβαλάς ένα βάρος και να μην μπορείς να κουνηθείς";

O Richard Leonard Kuklinski γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1935, στο New Jersey. Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας που δημιούργησαν ο Stanley, πρόσφυγας από το Karwacz της Πολωνίας και η Ιρλανδή Anna McNally, κόρη καθολικών που είχαν μετοικίσει από το Δουβλίνο. Ο Stanley δούλευε στο σιδηρόδρομο, ως υπεύθυνος για τη λειτουργία των φρένων.

Ήταν και αλκοολικός και καθημερινά ξεσπούσε στα παιδιά και τη γυναίκα του. Η Anna δούλευε σε σφαγείο και ήταν γνωστή για την "τυφλή" πίστη της στο Θεό. Ήταν γνωστή και για τις σκληρές μεθόδους στις οποίες κατέφευγε για να πειθαρχήσει τα παιδιά της -που ήταν υποχρεωμένα να μεγαλώνουν σύμφωνα με τη δική της πίστη και τα είχε κάνει όλα παπαδοπαίδια. Αυτό σήμαινε ότι χρησιμοποιούσε πλήθος οικιακών σκευών για να τα χτυπά... και να τα βάζει στον ίσιο δρόμο, κάθε φορά που έκρινε ότι παρέκκλιναν της πορείας τους.

"Μισούσα τον πατέρα μου. Αν μπορούσα, το πιθανότερο είναι πως θα τον είχα σκοτώσει και αυτόν. Και πιθανόν θα είχα νιώσει και εξαιρετικά. Με χτυπούσε και μόνο... αν τον κοιτούσα".
Ήταν αυτός που του δίδαξε πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η βία, για κάποια πράγματα.
"Πάντα με χτυπούσε πολύ άσχημα. Φρόντιζε να αφήνει το σημάδι του πάνω μου και με κατέκρινε για τα πάντα".

Η πραγματικότητα θέλει τον Kuklinski να είχε επιδείξει προβληματική συμπεριφορά από όταν ήταν παιδί. Πριν "κλείσει" τα 10. Από όταν άρχισε να σκοτώνει ζώα. Γάτες και σκύλους. "Είχα δέσει δυο γάτες από τις ουρές τους και τις έβλεπα να ξεσκίζουν η μια την άλλη. Δεν έμεινα να δω αν πέθαναν και οι δύο. Αλλά μάλλον αυτό έγινε, γιατί η μια είχε κάνει κομμάτια την άλλη". Τα σκυλιά τα πετούσε από τις ταράτσες, τα έδενε στο πίσω μέρος των λεωφορείων.
Αν ένιωθε κάτι; "Δεν νομίζω. Ίσως λίγο ενθουσιασμό. Μετά ένιωθα αηδία, γιατί δεν είχα κάνει κάτι. Δεν ανταποκρίθηκα σε κάποια πρόκληση. Σκότωνα αθώες ψυχές που δεν μπορούσαν να τα βάλουν μαζί μου". Και τότε γιατί το έκανε; "Γιατί βαριόμουν. Δεν είχα κάτι άλλο να κάνω". Είχε παρατήσει το σχολείο.


Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Florian πέθανε από τα τραύματα που του δημιούργησε ο πατέρας του, αλλά ο Stanley τους έπεισε όλους να πουν ψέματα στην αστυνομία. Ότι έπεσε από σκάλες. Στο δημοτικό σχολείο δεν ένιωθε να ταιριάζει με κανέναν. Είχε υπάρξει και θύμα ενδοσχολικής βίας. Δεν ξέχασε ποτέ το πρόσωπο του παιδιού που τον χτυπούσε, που τον κορόιδευε. Το τιμώρησε, όταν πια είχε καταλάβει -όπως λέει- πόσο εύκολο είναι να σκοτώνεις κάποιον.

Την αρχή την έκανε στα 18. Ένας φωνακλάς είχε την ατυχή έμπνευση να τον προσβάλει, ενώπιον κόσμου, ενώ έπινε το ποτό του σε ένα μπαρ. "Όταν ήλθε η ώρα να γυρίσω σπίτι, τον είδα να κοιμάται στο αυτοκίνητο του. Σκέφτηκα "σε έπιασα, γαμ.... Θα σου βάλω φωτιά". Αυτό και έκανα. Πήρα ένα μπουκάλι με βενζίνη και το πέταξα μέσα στο αυτοκίνητο. Ούρλιαζε, φώναζε και καιγόταν. Το αυτοκίνητο καιγόταν. Μπορούσα να τον μυρίσω και να τον ακούσω, όπως έστριβα στη γωνία για να πάω στον προορισμό μου. Αυτό ήταν προσωπικό". Τι του είχε κάνει; "Με εκνεύρισε". Μετά, ακολούθησε ο μπούλης των παιδικών του χρόνων. Τον χτύπησε μέχρι θανάτου.

Eν τω μεταξύ, δεν πήγαινε ποτέ απροετοίμαστος. Όποιος έκανε το λάθος να τον εκνευρίσει, γινόταν αντικείμενο παρακολούθησης για ημέρες. Φρόντιζε να μάθει κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητας, πριν καταλήξει πότε θα χτυπήσει -εντός και εκτός εισαγωγικών. Τι σήμαινε το "κάποιος με εκνεύρισε"; "Υπήρχαν διάφορες παράμετροι. Το πόσο ένιωθα ότι με έχει εξευτελίσει, αλλά και τη ψυχική μου κατάσταση τη στιγμή του εξευτελισμού. Αν ήμουν ήδη οργισμένος ή στα κόκκινα, δεν χρειάζονταν πολλά για να επιτεθώ. Αν ήμουν ήρεμος, ίσως και να γλίτωνε. Αλλά κανείς δεν ήξερε τι γινόταν μέσα μου". Στις πιο προσωπικές δολοφονίες, ήθελε να νιώθει τα θύματα του να ξεψυχούνε. Για αυτό και δεν χρησιμοποιούσε όπλο, αλλά πιο βασανιστικές μεθόδους. Με έναν τύπο, είχε χρησιμοποιήσει το σκοινί που κρεμούσαν τα πλυμένα ρούχα στη γειτονιά. Το τύλιξε στο λαιμό του θύματος, το πέρασε πάνω από τον ώμο, το τέντωσε και δεν σταμάτησα να το τραβά "μέχρι τη στιγμή που σταμάτησε να με κλωτσά. Ένιωσα να φεύγει η ζωή από μέσα του".

Μια φορά, καθ' οδόν για τη Georgia έπεσε πάνω σε κάτι νεαρούς που οδηγούσαν φορτηγάκια και είχαν σκεφτεί πως θα έχει πλάκα να "στριμώξουν" εκείνον τον τύπο στο αυτοκίνητο με πινακίδες από το Νew Jersey. Τον έβγαλαν εκτός πορείας. Ο Kuklinski κατέβηκε, με το όπλο στο χέρι και τους σκότωσε. Όλους. "Δεν ξέρω πόσοι ήταν ή τι κουβαλούσαν. Δεν γνώριζα αν είχαν όπλα ή οτιδήποτε άλλο. Ήθελαν να παίξουν μαζί μου και εγώ δεν ήθελα. Οπότε... δεν παίξαμε. Δεν τους ήξερα καν. Αλλά είχαν πιστέψει πως μπορούν να... σπάσουν πλάκα εις βάρος μου. Και με εκνεύρισαν".

Μέχρι τα μέσα τις δεκαετίας του '50 είχε "φτιάξει" όνομα, ως αυτός που μπορούσε να χτυπήσει, ακόμα και να σκοτώσει όποιον τον ενοχλούσε. "Η δολοφονία ήταν δευτερευούσης σημασίας. Αυτό που απολάμβανα ήταν το κυνήγι. Η πρόκληση. Η παρακολούθηση, να κάνω σωστά αυτό που πρέπει. Αυτά λάτρευα. Όσο πιο δύσκολη ήταν η δουλειά, τόσο καλύτερα αισθανόμουν", είχε διευκρινίσει. Στα 25 σκέφτηκε ότι θα ήταν χρήσιμο και να πληρώνεται για αυτό. Είχε ακούσει πως υπήρχαν πολλά λεφτά στις πληρωμένες δολοφονίες. Είχε κουραστεί να δουλεύει στις αποθήκες του New Jersey και έψαχνε έναν πιο προσοδοφόρο τρόπο να ταΐσει την οικογένεια του…ναι ήταν παντρεμένος και μάλιστα δυο φορές.

Η δεύτερη οικογένειά του ήταν το μόνο για το οποίο νοιαζόταν -δεδομένων των συνθηκών και τηρουμένων των αναλογιών. Μπορείτε να φανταστείτε μέχρι πού ήταν ικανός να φτάσει, αν κάποιος... την έπιανε στο στόμα του. Ο George Maliband έκανε αυτό το "έγκλημα". "Τον συμπαθούσα πολύ. Ήταν ένας από τους λίγους που συμπάθησα ποτέ στη ζωή μου. Είχε μια κακή συνήθεια: ήταν τζογαδόρος. Και είχε χρέη. Τον είχα ξελασπώσει πολλές φορές. Μια μέρα αρνήθηκα να το κάνω. Μου είπε πως θα έκανε κακό στην οικογένεια μου, αν δεν πλήρωνα. Με εκνεύρισε, αλλά προσπάθησα να το ελέγξω. Είχα καταλάβει πως έχει μεγάλο πρόβλημα και δεν ξέρει τι λέει". Δεν μπορούσε όμως, να ξεχάσει την απειλή και τελικά άρχισε να σχεδιάζει τη δολοφονία του.

"Μπήκαμε σε ένα ημιφορτηγό και τον ρώτησα αν εννοούσε την απειλή του, πως θα πειράξει την οικογένεια μου για να με εκδικηθεί. Μου απάντησε πως "αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να κάνεις ό,τι θέλω". Του εξήγησα ότι υπήρχε και άλλος: να σταματήσω την απειλή. Έβγαλα ένα όπλο και τον πυροβόλησα πέντε φορές".

Το εκτελεστής ακούγεται εξωτικό. Ήμουν απλά ένας δολοφόνος
Θα επιστρέψεις στη δεκαετία του '50, για να μάθεις πώς έμπλεξε με τη μαφία. Η φήμη του ήταν τέτοια που είχε φτάσει στα αυτιά των μαφιόζων. Τον κάλεσαν... για δοκιμαστικό. Συνάντησε τον αρχηγό της οικογένειας DeMeo που έκανε κουμάντο. "Μου είπε "από τη στιγμή που ήλθες κοντά μου, περιμένω από εσένα αν σου πω να "καθαρίσεις" κάποιον, να το κάνεις, χωρίς ερωτήσεις". Απάντησα "πιθανόν να μπορώ να το κάνω αυτό", πριν μου ζητήσει να διευκρινίσω αν μπορώ ή αν πιστεύω πως μπορώ. Τον διαβεβαίωσα ότι μπορώ.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο του, με πήγε σε ένα σημείο όπου δεν είχα ξαναπάει. Καθίσαμε για λίγο εκεί και έπειτα από ώρα είδαμε έναν τύπο που έκανε βόλτα με το σκύλο του, να πλησιάζει. Μου είπε "σκότωσε αυτόν". Τον ρώτησα "ποιος είναι ο τύπος;". Βγήκα από το αυτοκίνητο, πλησίασα αυτόν τον άνδρα, τον προσπέρασα, γύρισα και τον πυροβόλησα. Μπήκα στο αυτοκίνητο και φύγαμε. Έτσι άρχισα τη συνεργασία με τον Roy".

Έχοντας δείξει τα διαπιστευτήρια του, έγινε ο αγαπημένος εκτελεστής της φαμίλιας. Του έδιναν εντολές και εκείνος τις εκτελούσε. Σκότωνε όποιον του έλεγαν να σκοτώσει. Ακόμα και αν ήταν κάποιος που χρωστούσε λίγα χρήματα. Κάποιοι από τους πελάτες του, του ζητούσαν να κάνει τα θύματα να υποφέρουν. Υπάκουε και σ' αυτές τις εντολές και μάλιστα κατέγραφε σε video τα βασανιστήρια.

H πρώτη επί πληρωμή δολοφονία ήταν ενός τύπου που είχε δει σε φωτογραφία. Του είχαν πει ότι καπνίζει πούρα. Πήγε στην περιοχή που τον είχαν στείλει με τη μοτοσικλέτα του. Είδε έναν τύπο που έμοιαζε σε εκείνον της φωτογραφίας. Τον πλησίασε και τον ρώτησε αν το πούρο ήταν από την Κούβα. "Μου απάντησε "άντε γαμ...", αλλά όπως γύρισε είδα καθαρά το πρόσωπο του. Ήταν ο τύπος στη φωτογραφία. Ήταν αυτός που ήθελαν. Του είπα "άντε γαμ... εσύ", έβγαλα το όπλο από την εσωτερική τσέπη του μπουφάν και τον πυροβόλησα στο πρόσωπο. Έχετε δει κολοκύθα να εκρήγνυται; Αυτό έγινε με το πρόσωπο του, κάτι που με εξέπληξε. Αλλά δεν ένιωσα κάτι, κάποια ενόχληση στο στομάχι. Δεν ένιωσα άβολα. Ευτυχώς που δεν έκανα εμετό, γιατί θα είχα πρόβλημα από τη στιγμή που ήμουν πάνω σε μοτοσυκλέτα".

Υπήρχε κάτι που δεν του είχε αρέσει στη διαδικασία; Που να τον ενοχλούσε... κάπως;
"Η μυρωδιά, αλλά είχα μάθει να βάζω λίγη κολόνια στη μύτη μου, για να καλύπτω την μπόχα. Έμαθα και ότι τα deodorant κάνουν τη μυρωδιά χειρότερη, εκτός και αν ήταν τα ακριβά".
Είχε αγαπημένο μέρος που πυροβολούσε;
"Αν ήταν κοντά μου, τους έριχνα κάτω από το σαγόνι. Μια φορά πυροβόλησα έναν στο μήλο του Αδάμ, γιατί ήθελα να δω πόσο θα του πάρει να πεθάνει". Πόσο πήρε; "Λίγα λεπτά. Πνίγηκε στο αίμα του. Ήμουν με κάποιον άλλον και είχαμε βάλει 50 δολάρια στοίχημα. Έχασα. Πίστευα πως θα πεθάνει πιο γρήγορα".
Τι ήταν ικανό να του προκαλέσει έκρηξη αδρεναλίνης;
"Το σεξ. Ήταν το μόνο. Δεν ένιωθα το παραμικρό, όταν σκότωνα. Το μόνο που με ευχαριστούσε ήταν το σεξ".
Είναι όμως, άλλου είδους απόλαυση.
"Όταν χτυπούσα κάποιον, δεν ένιωθα κάτι. Δεν με ένοιαζε που τους πλήγωνα, που τους σκότωνα. Είχα απογοητευτεί και είχα αρχίσει να σκέφτομαι πως ίσως να είμαι τρελός, γιατί οποιοσδήποτε άλλος στη θέση μου θα ένιωθε κάτι. Οτιδήποτε. Εγώ δεν ένιωθα το παραμικρό".
Αντιμετώπιζε τον εαυτό του "ως έναν τύπο, ο οποίος έκανε κάτι, που κάποιος άλλος ήθελε να γίνει, έναντι πολύ καλής αμοιβής", εξήγησε από τη φυλακή, χρόνια μετά. "Μπορούσα να σκοτώσω κάποιον, ανά πάσα στιγμή, χωρίς να το μετανιώσω... και να το ξανακάνω άλλες 100 φορές, χωρίς να αισθάνομαι την παραμικρή ενόχληση. Στις πιο προσωπικές υποθέσεις, άπαξ και έβγαζα όπλο, δεν έκανα πίσω. Δεν με ένοιαζε πόσους είχα απέναντι μου, δεν φοβόμουν, γενικά δεν ένιωθα. Όταν έφτανα στο σημείο να βγάλω όπλο ήξερα πως είναι ή αυτοί ή εγώ".

Θεωρούσε τον εαυτό του εκτελεστή;
"Ακούγεται τόσο εξωτικό". Γέλασε, ακολούθως σκοτείνιασε το βλέμμα του και εξήγησε πως "ήμουν απλά ένας δολοφόνος".
Πόσους είχε σκοτώσει;
"Αν μαντέψω κατά προσέγγιση (παύση) περισσότερους από 100" -ενημερώνει με ύφος του τύπου "πήγα χθες βόλτα στο πάρκο".
Ήταν σίγουρος ότι δεν είχε σκοτώσει περισσότερους από 200;
"Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος για αυτό".
Μπορούσε να απαντήσει με ένα "ίσως ναι" ή "ίσως όχι;"
"Αν έχω σκοτώσει λιγότερους από 200;"
Αν ήταν περισσότερα από τα 200 τα θύματα του
"Σίγουρα. Ναι. Σκότωσα 100 όταν ήμουν νέος, πριν γνωρίσω κάποιον. Ήταν πολλοί (γελάει). Για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου σκότωνα χωρίς να υπάρχει λόγος. Όταν ας πούμε, κάποιος με κοιτούσε λάθος. Τον μαχαίρωνα. Τον πυροβολούσα".
Τι δεν θα έκανε για όλα τα λεφτά του κόσμου;
"Δεν θα σκότωνα παιδί. Και κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα σκότωνα γυναίκα".
Άφησε κάποιον να τη γλιτώσει;
"Ναι. Μετά το σκέφτηκα καλύτερα και τον πυροβόλησα".

Στα 25 χρόνια που δούλεψε για τη μαφία είχε σκοτώσει με όλους τους πιθανούς τρόπους, πλην ενός: το αλυσοπρίονο. "Γιατί να λερώσω ένα καλό πουκάμισο με αίματα και κομμάτια κρέας; Αυτή η μέθοδος είναι ακατάστατη. Θα το χρησιμοποιούσα για να κόψω κάποιον από το λαιμό, αλλά γιατί να καταστρέψω τα ρούχα μου; Θα ήταν ηλίθιο. Άσε που θα μύριζα άσχημα". Χρησιμοποιούσε λοιπόν, όπλο, μαχαίρι, εκρηκτικά, λοστό, φωτιά, δηλητήριο, πνιγμό, ενώ κατά του ιδίου το ρηθέν όταν ήθελε να κάνει σωματική εξάσκηση, χτυπούσε μέχρι θανάτου τα θύματα του.

Είχε καταλήξει στο ότι το κυάνιο είναι το αγαπημένο του μέσο, γιατί σκοτώνει γρήγορα και δεν αφήνει ίχνη. Το είχε σε ενέσιμο, σε σκόνη (για να το βάλει στο φαγητό αυτών που ήθελε να "φάει"), σε σπρέι. Του το είχε συστήσει ο συνάδελφος του, γνωστός ως "Softee".

Σε κάθε περίπτωση, η μεθοδολογία του Softee είχε βοηθήσει τον Kuklinski να αναλάβει ένα συμβόλαιο που είχαν αρνηθεί όλοι. "Υπήρχε χρονικός περιορισμός στη δουλειά και έπρεπε να γίνει σε μια γεμάτη disco. Την είχα επισκεφτεί κάποιες φορές και είχα δει πως υπάρχουν πολλοί gays που χόρευαν σαν τρελοί και κανείς δεν τους έδινε σημασία. Μπορούσαν και πήγαιναν όπου ήθελαν, χωρίς να τους κοιτά κανείς. Σκέφτηκα πως αυτή ήταν μια καλή ιδέα. Αγόρασα παπούτσια με τακούνια και ό,τι πιο τρελό είχα πάρει ποτέ, για ρούχα. Τα πιο εξωφρενικά χρώματα και σχέδια. Πήγα στην disco και άρχισα να χορεύω σαν gay. Το φως ήταν από αυτά που μισούσα. Δεν μου επέτρεπε να δω καθαρά. Προσπάθησα λοιπόν, να φτάσω κοντά στο στόχο, χορεύοντας σαν τρελός. Έπεσα πάνω του. Αλλά σε ένα club ο ένας πέφτει πάνω στον άλλον συνέχεια, έτσι; Μόνο που πρόλαβα να τον τρυπήσω με την ένεση που είχα μαζί μου. Πέθανε λίγη ώρα μετά, από ανακοπή καρδιάς".

Ένα από τα πρώτα πειράματα που είχε κάνει, αφορούσαν το πώς μπορούσε να "πειράξει' την ώρα θανάτου των θυμάτων του. Συνήθιζε λοιπόν, να τα εναποθέτει σε καταψύκτες. Όχι για μια δυο μέρες. Ακόμα και για χρόνια. Πώς ένιωσε όμως, που σκότωσε έναν φίλο; "Στενοχωρήθηκα. Όχι. Λέω ψέματα. Πιστεύω ότι η ημέρα που πέθανε ήταν... μια καλή ημέρα. Είχε αρχίσει να περπατά σε λάθος δρόμο" προς την αστυνομία, με την οποία συνεργαζόταν. Τα τρία επόμενα χρόνια οι αρχές επικεντρώθηκαν στο να κλείσουν την υπόθεση που αφορούσε τον Iceman. να βρουν τα στοιχεία που θα ήταν ικανά να τον βάλουν πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Εκείνος όσο ένιωθε να στενεύει ο κλοιός, αγχώθηκε και σκότωνε όποιον θεωρούσε ότι μπορεί να γίνει απειλή. Ξεκίνησε με τους φίλους του.

Ο ψυχίατρος τον είχε ρωτήσει αν σκότωσε ποτέ, κάποιον που συμπαθούσε. Εκείνος ενημέρωσε ότι "όλοι μου οι φίλοι είναι νεκροί. Και σε κάποια φάση της κοινής μας πορείας, είμαι σίγουρος ότι τους είχα συμπαθήσει. Μπορεί να τους συμπαθούσα, τότε που τους σκότωσα".

Ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει αυτό που λέγεται "μεταξύ κατεργαρέων, ειλικρίνεια, γιατί με έβαλε στη φυλακή ένας τύπος που ήξερα για 30 χρόνια και τον συμπαθούσα κι όλας. Ήταν φίλος μου. Τελικά, κατάλαβα πως είχα έναν περισσότερο φίλο από όσους χρειαζόμουν. Είναι ο μόνος που δεν σκότωσα". Ο ψυχίατρος του ζήτησε να μείνει για λίγο περισσότερο στις δολοφονίες φίλων του. "Ήθελα να τους πω "αντίο" πριν "φύγουν". Ήθελα να με κοιτούν στα μάτια". Τι ήθελε να βλέπουν, ενώ πέθαιναν; "Το όμορφο πρόσωπο μου. Να είμαι εγώ το τελευταίο πράγμα που 'χουν δει στη ζωή τους. Να με σκέφτομαι και στην επόμενη ζωή, στην αιωνιότητα. Έβλεπα την έκπληξη τους, το σοκ, το κενό στο βλέμμα. Δεν τους σκότωνα και έφευγα".

Έχεις να πεις κάτι καλό για εμένα;

Ο Dr. Park Dietz τον είχε ρωτήσει γιατί δέχθηκε να του μιλήσει. "Για να μάθω περισσότερα για εμένα, από τη στιγμή που δεν έχω απαντήσεις για πολλά και εσύ είσαι αυτός που μπορείς να μου τις δώσεις. Σκέφτηκα πως είναι μια καλή στιγμή να μιλήσω με κάποιον σαν και εσένα". Αν άλλαζαν ρόλους; Αν έκανε εκείνος τις ερωτήσεις στον ψυχίατρο; "Ενδιαφέρον! Θα μπορούσα να το κάνω. Τυχαίνει μάλιστα, να έχω ερωτήσεις για εσένα. Τι πιστεύεις για εμένα; Κάτι καλό; Κάτι διαφορετικό;". Είχε να του πει κάτι.

"Μπορώ να σου πω κάποια πράγματα, για τη συμπεριφορά σου βάσει των όσων μου έχεις εμπιστευτεί. Το βασικό σου πρόβλημα έχει να κάνει με την προσωπικότητα σου. Υπάρχουν δυο είδη προσωπικότητας στις οποίες εντάσσουμε τους ανθρώπους και εσύ έχεις κάτι και από τα δύο είδη. Υπάρχει η αντικοινωνική συμπεριφορά και αφορά τον άνθρωπο που δεν έχει συνείδηση, δεν νιώθει μετάνοια ή ενοχή για τα περισσότερα κακά που κάνει. Είναι βίαιος. Τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν μια τέτοια προσωπικότητα, πριν τα 50, είναι αγριότητα προς τα ζώα, προς τους ανθρώπους και ένα ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της κατάστασης είναι ότι έχουμε μικρή γνώση επί του τι τα προκαλεί.

Αυτό έχει ένα καλό νέο και ένα κακό νέο. Το κακό νέο είναι ότι η κληρονομικότητα παίζει ένα ρόλο. Υπάρχει γενετική βάση στο να είσαι ατρόμητος. Οι φυσιολογικοί άνθρωποι διαθέτουν μια λίστα με διάφορα γεγονότα που τους προκαλούν φοβίες, συχνά. Εσύ από τη γέννηση σου δεν το είχες αυτό. Άλλοι με το ίδιο πρόβλημα κάνουν δουλειές που εμπεριέχουν ρίσκο. Η διαφορά μεταξύ εκείνων που εξελίσσουν τη γενετική δυσλειτουργία σε κάτι καλό, κάτι που δεν προκαλεί κακό και αυτών που γίνονται εγκληματίες, είναι ο τρόπος που τους μεγαλώνουν οι γονείς τους. Αν μεγαλώσεις το παιδί σου με αγάπη, καλοσύνη και στοργή τις περισσότερες φορές έχεις καλές ευκαιρίες να μεγαλώσουν και να γίνουν καλοί, συναισθηματικοί άνθρωποι. Αν όμως, μεγαλώσεις το παιδί σου όπως μεγάλωσε εσένα ο Stanley, το μόνο που διδάσκεις είναι μίσος. Και εξαφανίζεις τις πιθανότητες που υπάρχουν να γίνει αυτό το παιδί ένας ενήλικας που νοιάζεται, που νιώθει, που δημιουργεί σχέσεις, που αγαπά. Τα γονίδια του Stanley και ο τρόπος που σε μεγάλωσε, συν ο τρόπος που συμπεριφερόταν η μητέρα σου, σε έκαναν αντικοινωνικό ψυχοπαθή".

Ο ειδικός διέγνωσε πως είχε και στοιχεία παρανοϊκής προσωπικότητας. "Αυτά είναι το να μην εμπιστεύεσαι κανέναν, να μην αφήνεις κανέναν να σε πλησιάσει πολύ και να μη συγχωρείς κανέναν που σε αδικεί. Αν κάποιος σε κριτικάρει, αντιδράς αμέσως με θυμό ή βίαιη συμπεριφορά. Αν κάποιος σε εξευτελίσει, πρέπει να εκδικηθείς. Περίπου το 1 με 2% του πληθυσμού έχει αυτή τη διαταραχή. Το ποσοστό εκείνων που έχουν και τις δυο διαταραχές που είχες εσύ, είναι ακόμα μικρότερο. Δεν είχες συνείδηση ή φίλους και έτσι έκανες μεγάλη καριέρα ως πληρωμένος δολοφόνος. Αυτό είναι πολύ ασυνήθιστο. Το να βρίσκεις ένα πεδίο δράσεις που οι διαταραχές είναι προνόμιο για εσένα τον ίδιο και σε κάνουν επιτυχημένο".

O Kuklinski τον ευχαρίστησε για το χρόνο που του αφιέρωσε, στο να του εξηγήσει όσα εκείνος δεν κατάλαβε ποτέ. Δήλωσε και ευγνώμων. Κατέληξε στο ότι "ενδεχομένως να είμαι ο πιο μοναχικός άνθρωπος στον κόσμο, γιατί δεν έχω κάτι για το οποίο να νοιάζομαι. 'Η να χρειάζομαι. Έχασα όσα ήθελα, όσα είχα αγαπήσει. Δεν υπήρχε αγάπη στη ζωή μου και έπρεπε να βρω κάτι να καλύψω το κενό. Βρήκα το μίσος. Με βοήθησε να "βγάζω" την κάθε μέρα. Χωρίς αυτό μάλλον θα είχα αυτοκτονήσει πριν πολλά χρόνια. Ήταν το μόνο που είχα. Το μόνο που εξακολουθώ να έχω. Οπότε ο κύβος ερρίφθη. Ήλθε η ώρα να πεθάνω".

Αυτά για τον περιβόητο Αμερικάνο αρχιεκτελεστή.

Πάμε τώρα στη Χώρα μας

Πόση αξία μπορεί να έχει μια ανθρώπινη ζωή;
Κάποιοι την αποτιμούν με ποσά που ξεκινούν από 20.000 ευρώ και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις φτάνουν τα 100.000 ευρώ! Ανάλογα βεβαίως για τίνος τη ζωή πρόκειται!
Πολύ συχνά, οι δολοφονίες συνδέονται μεταξύ τους και με τόσα πολλά πρόσωπα, που είναι αδύνατο να ξεδιαλύνει η Ασφάλεια.
Παρά τις εκατοντάδες συλλήψεις που έχουν γίνει και τις χιλιάδες σελίδες δικογραφιών, είναι εξαιρετικά σπάνιο έως απίθανο να καταδικαστεί κάποιος για την εκτέλεση «συμβολαίου θανάτου».
Αλλά όλοι από αυτούς ξέρουν ότι, όσοι επέλεξαν να ζουν με ένα όπλο στη ζώνη ξέρουν ότι έχουν και «ημερομηνία λήξης».
Σύμφωνα με τα πολλά ρεπορτάζ που έχουν γραφτεί σε διάφορες εφημερίδες απομονώσαμε τα εξής:

Image result for συμβολαια θανατου

ΣΟΥΦΛΑΣ
Ο όρος «συμβόλαια θανάτου» απέκτησε ουσιαστική οντότητα στην Ελλάδα στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '90, όταν άρχισε να αποκαλύπτεται η δράση της πιο θανατηφόρας συμμορίας που γνώρισε ποτέ η χώρα. Το «Συνδικάτο Δολοφόνων», όπως το αποκάλεσαν, έδρασε με τρεις διαφορετικές συνθέσεις και χρεώθηκε με μια σειρά εκτελέσεις, τραυματισμούς και ληστείες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι και ο ιδρυτής του Βασίλης Σούφλας δολοφονήθηκε και θάφτηκε από τους ίδιους τους συνεργάτες του, που είχαν τρομάξει από τον ρυθμό με τον οποίο σκότωνε! Οι αλλεπάλληλες δίκες οδήγησαν στη φυλακή τους επιζήσαντες, ωστόσο ξεκαθάρισαν ελάχιστα πράγματα για τις δολοφονίες που αποδόθηκαν σε πληρωμένα «συμβόλαια»:

- του οικονομικού διευθυντή του κλαμπ «Mercedes» Ευάγγελου Παρασιάκου στη Νέα Ερυθραία (13 Φεβρουαρίου 1993) κατ' εντολή «κάποιου επιχειρηματία»,

- του ιδιοκτήτη πρατηρίων τσιγάρων Βασίλη Μπαρτζώκα (17 Δεκεμβρίου 1993),

- του Θεόδωρου Kαλλιμώρου στη λεωφόρο Σαρωνίδας, το Φεβρουάριο του '94 χωρίς να προκύψει ο εντολοδόχος,

- του Παύλου Kατζαφαρέα και της συζύγου του Kανέλλας τον Απρίλιο του 1990 στο Οίτυλο Λακωνίας για το οποίο κατηγορήθηκε η κόρη των θυμάτων αλλά αθωώθηκε επτά χρόνια αργότερα,

- και του δάσκαλου οδήγησης Eμμανουήλ Σάμιου στου Ρέντη τον Ιούλιο του 1994, που δεν προέκυψε ποιος έδωσε την εντολή.

Ως θύματα «συμβολαίων» φέρονται και τα μέλη του «συνδικάτου» Γιώργος Καλτσάς, που δολοφονήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1997, και Μιχάλης Αδαμαντίδης μαζί με τη φίλη του Αθηνά Βλαχοστεργίου που δολοφονήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1997 και τα πτώματά τους βρέθηκαν θαμμένα σε διαφορετικές περιοχές της Βοιωτίας!
Με τη συμμορία συνδέονται και άλλα τρία «συμβόλαια θανάτου»:

του σεσημασμένου για ναρκωτικά Ηλία Ορφανού που έπεσε θύμα απαγωγής την 1η Σεπτεμβρίου 1994 και φέρεται να δολοφονήθηκε αλλά το πτώμα του δεν βρέθηκε,

του πρώην λεσχιάρχη και μπλεγμένου σε υπόθεση 300 κιλών κοκαΐνης Αλέξανδρου Ζεκερίδη, ο οποίος συμμετείχε στην απαγωγή του Ορφανού, εξαφανίστηκε στις 2 Ιουνίου 1997 έξω από χαρτοπαικτική λέσχη της Κυψέλης και δεν έδωσε ξανά σημεία ζωής,

και του ιδιοκτήτη αλόγων του Ιπποδρόμου Δημήτρη Μιχαηλίδη, που πυροβολήθηκε τον Μάιο του 1995 στο Δέλτα μαζί με τον αδελφό του Βασίλη, ο οποίος τραυματίστηκε βαριά.

Image result for συμβολαια θανατου

Η συμμορία της Ηλιούπολης

Στα τέλη της δεκαετίας του '90, τα νότια προάστια γνώρισαν τον τρόμο από τη δράση μιας συμμορίας νεοϋορκέζικου στιλ, που κάποια στιγμή διασπάστηκε και επιδόθηκε σε έναν ανελέητο πόλεμο με δολοφονίες, εκρήξεις και ενέδρες θανάτου. Η πατριαρχική οικογένεια Γρηγοράκου ήταν αρχικά επικεφαλής και το ξεκλήρισμά της θεωρείται ότι ήταν «συμβόλαια θανάτου» από την αντίπαλη συμμορία:

- 7 Ιουνίου 2000: δολοφονείται ο Nίκος Γρηγοράκος, μέρα-μεσημέρι στην καφετέρια απέναντι από τα Δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου περιμένει να απολογηθεί ο πατέρας για υπόθεση ναρκωτικών.

- 15 Ιουλίου 2000: δολοφονείται ο πατέρας Bασίλης Γρηγοράκος μέσα στο τζιπ του, σε ενέδρα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης.

- 29 Ιανουαρίου 2002: δηλητηριάζεται στο κελί του στον Κορυδαλλό με μακαρονάδα ποτισμένη στο υδροκυάνιο ο μικρότερος γιος Θόδωρος Γρηγοράκος.
Τα βαρύγδουπα ονόματα
Η δικογραφία για τους 217 «νονούς» ίσως ρίξει φως σε μια σειρά δολοφονίες που έγιναν επί πληρωμή με θύματα βαρύγδουπα ονόματα από τον κόσμο της νύχτας. Κι αυτά είναι:

- Γιώργος Αναγνωστόπουλος: Ο 35χρονος ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων εκτελέστηκε στις 10 Ιουνίου 2009 έξω από την καφετέριά του στο Γαλάτσι από δύο δράστες με μοτοσικλέτα που έστησαν ενέδρα στην πολυσύχναστη λεωφόρο Βεΐκου. Είχε γλιτώσει από άλλες δυο απόπειρες.

- Αλέκος Κοσμόπουλος: τον δολοφόνησαν δύο άγνωστοι που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού στις 8 Νοεμβρίου 2008, μέσα στο αυτοκίνητό του που ήταν σταματημένο σε φανάρι στη συμβολή της Ιεράς οδού με τη Θηβών. Ο 47χρονος Κοσμόπουλος είχε εκτίσει ποινή φυλάκισης για διάφορα αδικήματα.

- Μπάμπης Λαζαρίδης: ο ιδιοκτήτης του νυχτερινού κέντρου «Μούσες» δολοφονήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2008 με καταιγισμό πυρών από Καλάσνικοφ μπροστά στα μάτια της συντρόφου του τραγουδίστριας Αγγελικής Ηλιάδη, μόλις βγήκαν από το ξενοδοχείο όπου διέμεναν στη Βούλα.

- Γεράσιμος Μαυράκης: ο σύζυγος της ηθοποιού Νένας Χρονοπούλου έπεσε νεκρός ξημερώματα της γιορτής του στις 20 Οκτωβρίου 2007 στην οδό Πειραιώς στον Ταύρο, όταν δύο άγνωστοι με μοτοσικλέτα χωρίς πινακίδες σταμάτησαν δίπλα στη μοτοσικλέτα του και ο ένας τον πυροβόλησε εν ψυχρώ. Μετά, κατέβηκε και του έριξε τρεις χαριστικές βολές. Δεκατρείς μήνες πριν, άγνωστοι είχαν πετάξει χειροβομβίδα στο σπίτι του.

Image result for συμβολαια θανατου

Το ξεκαθάρισμα της νύχτας

Σε «συμβόλαια θανάτου» αποδίδονται δεκάδες δολοφονίες που οδήγησαν στο τρίτο κατά σειρά «ξεκαθάρισμα» της νύχτας, όταν βρέθηκαν αντιμέτωπες δύο μεγάλες συμμορίες, τα νήματα των οποίων κινούν ισάριθμοι μεγαλονονοί μέσα από δύο φυλακές!

14 Φεβρουαρίου 2000: δολοφονείται με είκοσι σφαίρες στην Πετρούπολη ο Θεμιστοκλής Παπαμάλης, άριστος γνώστης των εκρηκτικών που φέρεται να πυροδότησε με τηλεκοντρόλ τουλάχιστον τριάντα βόμβες!

25 Ιουλίου 2000: δολοφονείται με εξήντα σφαίρες από αυτόματο και πιστόλι κοντά στη βίλα του στον Σχινιά ο Θέμης Καλαποθαράκος, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της παρανομίας.

20 Νοεμβρίου 2003: δολοφονείται ο φερόμενος ως αρχινονός του Πειραιά Κώστας Τσαντσαρίδης στην Καλλίπολη από δύο άγνωστους με μοτοσικλέτα που πυροβόλησαν είκοσι φορές.

18 Νοεμβρίου 2005: δολοφονείται στο Χαϊδάρι ο Αρης Λακιώτης, στενός συνεργάτης ενός φυλακισμένου μεγαλονονού.

26 Αυγούστου 2006: διπλή δολοφονία των Κώστα Κουτελιέρη και Γιάννη Κάτσιου στο Περιστέρι, για την οποία καταδικάζεται (ερήμην, τότε) σε δις ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη ο Αλκέτ Ριζάι.

18 Σεπτεμβρίου 2006: δολοφονείται στο Μοσχάτο ο Γιάννης Γαβάκης από δύο εκτελεστές με μοτοσικλέτα που τον πυροβόλησαν πέντε φορές στο κεφάλι.

4 Ιανουαρίου 2007: δολοφονείται στην Πεντέλη ο αδειούχος βαρυποινίτης των φυλακών Μαλανδρίνου Σωτήρης Κούσης, δεξί χέρι του δεύτερου φυλακισμένου μεγαλονονού.

Image result for δολοφονία των Κώστα Κουτελιέρη

27 Ιανουαρίου 2007: δολοφονούνται σε ένα εστιατόριο στη Νίκαια ο 29χρονος Αριστοτέλης Γιαγιάς και ο 28χρονος Βασίλης Νασιπιάν.

28 Ιανουαρίου 2007: πέφτει νεκρός στην είσοδο του σπιτιού του στον Αγιο Δημήτριο ο 35χρονος πρόσφατα αποφυλακισμένος Γιώργος Αρβανιτάκης, παιδικός φίλος του Γιαγιά.

28 Ιουνίου 2007: έξω από καφετέρια στην Καλλίπολη δολοφονείται ο Γιώργος Αυτιάς, που είχε συλληφθεί το 2003 μαζί με τον κουμπάρο του Γεράσιμο Μαυράκη για υπόθεση εκβιασμού.

31 Οκτωβρίου 2008: δολοφονείται έξω από καφετέρια στο Κεφαλάρι ο 39χρονος ισραηλινής καταγωγής Γιώργος Σαμπάτ, πρωτοπαλίκαρο και κουμπάρος του βαρυποινίτη των φυλακών Μαλανδρίνου, που ήταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Η δολοφονία του εξιχνιάζει τα «συμβόλαια θανάτου» των Λακιώτη, Γαβάκη, Γιαγιά και Νασιπιάν!

6 Μαΐου 2009: δολοφονείται και η 29χρονη χήρα του Αυτιά, Μαρία Καφιέρη, μέσα σ' ένα ζαχαροπλαστείο στα Καμίνια.

Ο Ρώσος, ο Σέρβος και ο Ιταλός
Στόχοι πληρωμένων εκτελεστών έχουν γίνει στην Ελλάδα και αλλοδαποί. Οι φάκελοι των δολοφονιών τους παραμένουν ανοιχτοί.

Αλεξάντερ Σαλόνικ: Το πτώμα του πρώην αξιωματικού της KGB που αναλάμβανε «συμβόλαια θανάτου» σε όλο τον κόσμο για λογαριασμό της μαφιόζικης οργάνωσης Orekhovskaya και ήταν γνωστός ως «Αλέξανδρος ο Μακεδών» για την ικανότητά του με τα όπλα, βρέθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1997 στραγγαλισμένο σε ερημική περιοχή της Βαρυμπόμπης. Δύο μήνες αργότερα, βρέθηκε το πτώμα της 21χρονης φίλης του και πρώην Μις Ρωσία Σβετλάνα Κότοβα, τεμαχισμένο και χωμένο σε μια βαλίτσα κοντά στη βίλα!

Βλαντιμίρ Μπόκαν: Ο 40χρονος Σέρβος επιχειρηματίας, στενός φίλος της οικογένειας Μιλόσεβιτς και περίφημος bon viveur Βλαντίμιρ Μπόκαν, δολοφονήθηκε με 25 σφαίρες από Καλάσνικοφ στις 7 Οκτωβρίου 2000, έξω από την πολυτελή βίλα του στα Πηγαδάκια της Βούλας.

Αντόνιο Μπενβενούτο: Εκτελέστηκε έξω από την πολυτελή κατοικία του στη Βάρκιζα στις 11 Αυγούστου 2001 ο 37χρονος Ιταλός Αντόνιο Μπενβενούτο, μέλος μαφιόζικης οικογένειας της πατρίδας του με «θητεία» στις ιταλικές φυλακές για λαθρεμπόριο. Στην Ελλάδα ζούσε μόλις λίγους μήνες και παρουσιαζόταν σαν έμπορος μπαταριών, όμως όλα δείχνουν ότι διακινούσε λαθραία τσιγάρα ενάντια στα συμφέροντα της μαφιόζικης οργάνωσης Sacra Corona Unita.

Οι φυλές

Αλβανοί
Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται αρκετές ομάδες πληρωμένων δολοφόνων από την Αλβανία και σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. έχουν αναλάβει τα περισσότερα συμβόλαια θανάτου. Από τους πιο γνωστούς Αλβανούς εκτελεστές ήταν ο Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος, σύμφωνα με την αστυνομία εκτελούσε τα συμβόλαια θανάτου που του ζητούσε ο Βασίλης Στεφανάκος Τιμές: Υπάρχουν Αλβανοί πληρωμένοι δολοφόνοι που έχουν σκοτώσει για 3.000 ευρώ. Συνήθως η ταρίφα των Αλβανών εκτελεστών κυμαίνεται από 20.000 έ ως 40.000 ευρώ.

Image result for δολοφονια Αντόνιο Μπενβενούτο

Κοσοβάροι
Θεωρούνται από τους καλύτερους πληρωμένους δολοφόνους. Στην Ελλάδα έρχονται κατόπιν προσκλήσεως και με αμοιβή που αρχίζει από 100.000 ευρώ και άνω.

Τσετσένοι
Αποτελούν την αφρόκρεμα των πληρωμένων δολοφόνων. Η αποτελεσματικότητά τους τούς έχει κάνει περιζήτητους σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα εκτιμάται πως Τσετσένοι έχουν αναλάβει τα συμβόλαια θανάτου σε τουλάχιστον 5 δολοφονίες από το 2000 μέχρι σήμερα, ενώ η αμοιβή τους ξεκινά από 100.000 ευρώ.

Έλληνες
Κατά περιόδους εμφανίζονται ομάδες Ελλήνων εκτελεστών που πληρώνονται με ιδιαίτερα υψηλά συμβόλαια. Τα τελευταία χρόνια θεωρούνται είδος υπό εξαφάνιση. Η αστυνομία όμως εκτιμά πως αποφεύγουν να εκτελούν συμβόλαια θανάτου στον υπόκοσμο διότι γνωρίζουν πως σύντομα θα βρεθούν και αυτοί στη μαύρη λίστα. Τα ξεκαθαρίσματα στον χώρο των νονών της νύχτας έχουν αφήσει 19 νεκρούς σε δύο χρόνια.

Παλιννοστούντες από την πρώην Σοβιετική Ένωση
Θεωρούνται φτηνή λύση, αφού αναλαμβάνουν να σκοτώσουν ακόμη και για 500 ευρώ, ενώ μαζί με τους Αλβανούς, όπως χαρακτηριστικά λέει αξιωματικός τα ΕΛ.ΑΣ., «τους βρίσκεις όποτε θελήσεις». Ορισμένοι έχουν συνεργαστεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά με τη ρωσική μαφία. Τιμές: από 500 μέχρι 70.000 ευρώ.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Τα Ντοκουμέντα είναι μια δημοσιογραφική ιστοσελίδα ειδήσεων, ερευνών, αποκαλύψεων και απόψεων, με την επιμέλεια του Γιάννη Ντάσκα.

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Newsletter

Συμπλήρωσε το e-mail σου και θα λαμβάνεις κάθε Πέμπτη το εβδομαδιαίο newsletter του ntokoumenta.gr με όλα τα νέα της Ελλάδας