Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Ελεύθερη γραφή

Οι ΗΠΑ θωρακίζουν την Ελλάδα διότι...

...είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη σε Αιγαίο - Μεσόγειο!
Ελεύθερη γραφή
Τρί, 10/04/2018 - 23:50
Γράφει o Γιάννης Ντάσκας

10/4/2018: Ρωσικά αεροπλάνα κάνουν "βουτιές" σε γαλλικό πολεμικό, ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας ανέβαλε  προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό για να αποφασίσει με τον Τράμπ από στιγμή σε στιγμή που θα χτυπήσουν οι ΗΠΑ στη Συρία. Και ο πλανήτης με κομμένη ανάσα παρακολουθεί τη φλεγόμενη Μεσόγειο με το ερώτημα: πόσο κοντά είναι η πρώτη σύγκρουση Αμερικανών και Ρώσων;

Πριν 40 χρόνια οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ήταν ένας γρίφος, κάτι σαν γόρδιος δεσμός, σαν σταυρόλεξο για πολύ δυνατούς λύτες.

Στα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής των Αραφάτ - Καντάφι - Σαντάτ - Φεϊζάλ - Χομεϊνί - Σαντάμ Χουσεϊν - Χαφέζ Ασαντ κάποιος έμπειρος αναλυτής μας έδωσε να διαβάσουμε ένα πολυσέλιδο "ΒΙΠΕΡ", με τίτλο "Ο Μικρός Τυμπανιστής".

Το διαβάσαμε με κομμένη ανάσα και μέχρι το τέλος του συνέβαινε σελίδα με σελίδα μια εντελώς απρόβλεπτη εξέλιξη που ανέτρεπε τις προηγούμενες. Αναφερόταν στον πόλεμο των μυστικών υπηρεσιών της περιοχής, στις απίστευτα αιματηρές και αθέατες "θυσίες" στελεχών των υπηρεσιών.

Η υπόθεση της δηλητηρίασης των Ρώσων πρακτόρων στο Λονδίνο, από τον Λιτβινιένκο, μέχρι το θάνατο του Μπερεζόφσκι και την απόπειρα που τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη με τους πατέρα και κόρη Σκριπάλ, μοιάζουν με φιλονικίες παδικής χαράς σε σχέση με την τότε εκατόμβη σημαντικών στελεχών.

Ο βίαιος θάνατος των Σαντάτ (δολοφονία σε παρέλαση), Ράμπιν(σφαίρες), Αραφάτ (δηλητηρίαση), Σαντάμ (κρεμάλα), Καντάφι (λιντσάρισμα) και μάλιστα για δυο από αυτούς (Ράμπιν-Αραφάτ) μετά το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης(...) έμοιαζε φυσική κατάληξη ποταμών αίματος και συγκρούσεων, τις οποίες η κοινή γνώμη στη Δύση, αδυνατούσε να κατανοήσει. Δεν μπορούσε δηλαδή να καταλάβει ποιός είναι με ποιόν σε συμμαχία και γιατί. Αυτό συνέβαινε από διαρκείς ανατροπές και μεταβολές.

Μικρογραφία

Ο Σαντάμ βρισκόταν σε πόλεμο με τον Χομεϊνί του Ιράν, αν και οι δυο ήταν φιλορώσοι... Ο Καντάφι έφτανε στα άκρα με τον Σαντάτ στην Αίγυπτο, αν και δήλωναν φιλορώσοι και οι δύο και το ίδιο και ο Αραφάτ μαζί τους ή με τον (πατέρα) Ασαντ, ο οποίος βρισκόταν επίσης στα μαχαίρια με τον Σαντάμ και στο κουβάρι αυτό μπερδευόταν η φιλοαμερικάνικη Σαουδική Αραβία σε ρόλο όχι εξηγήσιμο. Ολοι εναντίον όλων και εναντίον του Ισραήλ.

Ο λόγος;

Η περιοχή είναι γεμάτη πετρέλαιο και φυσικό αέριο φτηνό στην άμεση εκμετάλλευση. Οι μεγάλες δυνάμεις δημιουργούσαν "φυλές" με βάση την καταγωγή και σιγά-σιγά με βάση θρησκευτικές διαφορές, ώστε να διαιρούν και να κερδίζουν.

Η θέση της Ελλάδας

Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής ήταν το Σοβιετικό μπλοκ και οι ΗΠΑ με το ΝΑΤΟ απέναντι.

Στην Ευρώπη η Βρετανία, με τη Γαλλία και τη Γερμανία δύσκολα συντόνιζαν τα βήματά τους και κάθε τόσο ανταγωνίζονταν για το ποιά θα έχει καλύτερη πρόσβαση μέσω Κύπρου ή Τουρκίας στη γη των πετρελαίων.

Αυτό ακριβώς πλήρωσε η Ελλάδα με την αφροσύνη της πέραν της Μικράς Ασίας εκστρατεία...

Οταν οι μπολσεβίκοι κατάλαβαν ότι μένουν εκτός έκανα μια συμμαχία με τους Γερμανούς και τον Κεμάλ, προσεταιρίστηκαν και την Γαλλία σε βάρος της Βρετανίας. Οι ΗΠΑ παρακολουθούσαν και δυνάμωναν. Η Ελλάδα γύρισε πίσω με απώλειες και με εκτοπίσεις πληθυσμού....

Με την επικείμενη κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ οι ΗΠΑ, που είχαν γίνει μοναδικός ηγέτης στη Δύση προετοιμάστηκαν να έχουν το πάνω χέρι στην περιοχή, καθώς το σοβιετικό έτρεμε.

Ενίσχυσαν την Τουρκία, η οποία κατέλαβε μέρος της Κύπρου και έτσι η Βρετανία με τη βάση της, έπαψε όχι μόνο να είναι επικυρίαρχος εκεί, αλλά και να έχει δύναμη.

Η Σοβιετική Ενωση που είχε αγκυροβόλιο κοντά στα Κύθηρα έσπευσε στην περιοχή για να μην προχωρήσει κι άλλο η Τουρκία, συμφώνησαν τα σύνορα και μετά 5-6 χρόνια το σοβιετικό μπλοκ κατέρρεε αφήνοντας στην ουσία αβοήθητα τα καθεστώτα που στήριζε. Τα στρατόπεδα Παλαιστινίων στο Λίβανο καταλήφθηκαν, Ασαντ και Χομείνί αποδυναμώθηκαν, οι στρατιωτικοί στην Τουρκία ενδυμώθηκαν και στο όνομα της πίστης στη Δύση βοηθήθηκαν να εκδιώξουν τις μειονότητες Ελλήνων, Αρμενίων και να εγκλωβίσουν τους Κούρδους με τη βία.

Με την πλήρη κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Ελλάδας Μπέρνς έδωσε συνέντευξη στον Αλ. Παπαχελά στο τότε ΜΕΓΚΑ.

Εκεί είχε πει οτι Ελλάδα και Τουρκία διεκδικούν τα πετρέλαια στο Αιγαίο και οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει να βάλουν στο τραπέζι της συμφωνίας τις δυο χώρες.

Ηταν η πρώτη τόσο επίσημη παραδοχή της ύπαρξης μεγάλων και εκμεταλλεύσιμων ποσοτήτων πετρελαίου και προφανώς και φυσικού αερίου και ας έλεγε 15 χρόνια μετά ο γνωστός Πάγκαλος ότι "μόνον γραφικοί τύποι ανακάλυψαν πετρέλαια στην περιοχή".

Σιγά-σιγά οι ΗΠΑ δυνάμωσαν στην περιοχή σε βάρος της πρώην πια σοβιετικής Ενωσης, σήμερα Ρωσίας, σε βάρος της Γερμανίας, η οποία έπαιρνε μαθήματα γενοκτονίας, μέσω στρατιωτικών της κοντά στον νικητή Κεμάλ.

Οι συμμαχίες μεταβάλλονται

Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο στην μελέτη των εξελίξεων είναι η γρήγορη και ανεξήγητη για τα δυτικά "κριτήρια" μεταβολή των συμμαχιών.

Ως να είναι εταιρείες ενός τεράστιου παγκόσμιου Χρηματιστηρίου και αλλάζουν μετοχικές συνθέσεις, ανάλογα με τους επενδυτές.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την εποχή που οι ΗΠΑ αναβάθμιζαν την Τουρκία και την αξία της, δεν είχαν τις συμμαχίες που έχουν σήμερα και τον έλεγχο που έχουν στις χώρες της περιοχής.

Η Ελλάδα είναι πια χώρα σε στρατιωτική συμμαχία με το Ισράηλ.

Αυτή η συμμαχία είναι προϊόν διεργασιών ετών, μέσα απο τις οποίες προέκυψε η νέα πραγματικότητα, η οποία καθορίζει εν πολλοίς συμμαχίες σε βάσεις θρησκευτικές-εθνικές.

Η Ευρώπη διαπιστώνει ότι χάνει πληθυσμό και δύναμη υπέρ μουσουλμανικών πληθυσμών, από τους οποίους εποικίζεται, την ώρα που νόμιζε ότι έχει το πάνω χέρι και θα καθορίζει εκείνη τα οικονομικά συμφέροντα με το πετρέλαιο και θα δίνει απλώς τόπο διαμονής σε μουσουλμανικούς πληθυσμούς μέχρι να τους αφομοιώσει.

Μόνο αφομοίωση δεν επιτυχγάνει. Αντίθετα διαπιστώνει ότι έχουν φυτρώσει στος έδαφός της μικρές πόλεις με μουσουλμανικούς αμιγώς πληθυσμούς.

Οι εξτρεμιστές ανάμεσά τους πήραν τον έλεγχο, το αίμα ρέει με επιθέσεις τύπου Μπατακλάν και οι πιέσεις για τον έλεγχο των πετρελαίων, μέσω πολέμων, γεμίζουν την Ευρώπη πρόσφυγες και τη Μεσόγειο πτώματα.

Μικρογραφία

Η Ρωσία προσπαθεί να ανακτήσει δυνάμεις στην περιοχή και να ελέγξει όσο περισσότερο χώρο μπορεί, καθώς έχει χάσει με την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης όλο τον ζωτικό χώρο εκτός του Ιράν και της Συρίας.

Οι ΗΠΑ δεν έχουν πιά ανάγκη την Τουρκία, όσο πριν καθώς μεταξύ αυτής και των πετρελαίων μπορούν να βάλουν ανάχωμα το Κουρδιστάν, το οποίο ήδη έχουν στήσει στα πόδια του στο Ιράκ και άλλα 30 εκατομμύρια Κούρδων στο δυτικό Ιράν, την ανατολική Τουρκία και τη Βόρεια Συρία μπορούν να είναι χρησιμότεροι σύμμαχοι από την Τουρκία...

Αυτό ακριβώς ζουμε στην εποχή μας.

Κάτω απο τη Συρία προς το Ισραήλ και μέχρι το Μαρόκο, όλες οι χώρες είναι φιλικές προς τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τη Δύση και ο έλεγχος στα πετρέλαια των περιοχών απόλυτος.

Αντίθετα ο άξονας Ιράν-Συρία εμποδίζει το Κουρδιστάν ως ενιαίο σύνολο και ανάχωμα και σε αυτό το προβλημα η Τουρκία έχει δικούς της λόγους να θέλει να βρίσκεται στα πετρέλαια της Μοσούλης.

Το μέλλον της περιοχής

Τι μένει;

Η δια συμβιβασμού ή δια της βίας κατανομή της περιοχής.

Οι ΗΠΑ είχαν μεγάλη βάση στο Ιντσιρλίκ της Ανατολικής Τουρκίας.

Στην πρώτη διαμάχη με τον Ερντογάν ξεχωρίζουν δυο επιλογές:

1. Η δημιουργία μιας αντι-Ερντογάν προσωπικότητας ελεγχόμενη απο τις ΗΠΑ. Είναι ο Γκιουλέν, οποίος αμέσως έγινε "τρομοκράτης" για τον Ερντογάν και δημιουργείται ίδιο έδαφος με τους "τρομοκράτες" που είχαν "φυτρώσει" στις προηγούμενες χώρες.

2. Η βάση του Ιντσιρλίκ παύει να είναι πολύτιμη και σπάει σε περισσότρες. Μερικά τμήματα μεταφέρονται σε κουρδικές περιοχές στη Βόρεια Συρία και στο κουρδικό Ιράκ.

Αλλα τμήματα μεταφέρονται στην Ελλάδα και ήδη οι Αμερικανοί μιλούν ανοιχτά για δημιουργία ενός πλέγματος επι ελληνικού εδάφους. Από την Ανδραβίδα και την Κρήτη μέχρι τη Σύρο και την Αλεξανδρούπολη. Φυσικά Κύπρος-Ισραήλ και Αίγυπτος είναι το νότιο πλέγμα περικύκλωσης.

Αυτό ζούμε επίσης.

Ο παράγοντας "Τουρκία"

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι αχρηστεύεται για τη Δύση ως ζωτικός χώρος και ότι για τη Ρωσία θα είναι πολύτιμη, μόνο ως βάση οπλικών συστημάτων, χωρίς μερίδια πετρελαίου.

Στα πλαίσια αυτά προσπαθεί απεγνωσμένα να ελιχθεί.

Απο τη μία δηλώνει ότι θα γίνει ασπίδα της Ρωσίας με πυραύλους S400, και πυρηνική ενέργεια στο Ακούγιου, αλλά απο την άλλη δηλώνει ότι θα τσακίσει εκείνους που έκαναν χημική επίθεση στη Συρία, δηλαδή φιλορώσους και φίλους του Ασαντ, με τον οποίο η Τουρκία δηλώνει εχθρός.

Προς κάποιο μέρος θα συγκλίνει εν τέλει, άρα υποκρίνεται προς το άλλο.

Θα μαζέψει εκείνους οπου έκαναν τη χημική επίθεση, όπως ζητούν οι Ρώσοι; Ή μήπως θα φοβηθεί ότι θα έχει το εσωτερικό της την τύχη της Συρίας με τριχοτόμηση σε Κουρδική περιοχή, φιλοδυτική και ισλαμική;

Οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι τις επόμενες ώρες θα επιτεθούν σε εκείνους που χρησιμοποίησαν αέρια και συνιστούν συμμαχία, τύπου Ιρακ, με τη Δυτική Ευρώπη.

Οι Ρώσοι δηλώνουν ότι αν χτυπηθούν συριακές βάσεις με ρώσους συμβούλους εκείνοι θα χτυπήσουν τα αμερικάνικα αεροπλανοφόρα στη Μεσόγειο.

Αυτό θα σημαίνει γενική σύρραξη;

Στο σενάριο αυτό ευτύχημα είναι ότι η Ελλάδα θα αποτελεί αναγκαστικά για ΗΠΑ και Ευρώπη το σύνορο, της κόκκινης γραμμής και γι' αυτό μεταφέρουν τις βάσεις σε ελληνικές περιοχές.

Το δυστύχημα είναι ότι η φωτιά δεν είναι κοντά στην Ελλάδα, αλλά ακριβώς στα σύνορα.

Ετσι εξηγούνται οι προληπικές πιέσεις της Τουρκίας με τις συλλήψεις των δυο Ελλήνων στρατιωτικών και οι δημόσιες ανακοινώσεις των ΗΠΑ ότι δημιουργούν στρατιωτικές βάσεις και στην Ελλάδα και μέσα στη Συρία, στα σύνορα με την Τουρκία, σημεία απο τα οποία θα αποκόψουν την επικοινωνία με το Ιράν και τη Ρωσία...

Γιάννης Ντάσκας