Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

ART & LIFE

Δ. Καλαντζής: Στην Ελλάδα ζούμε μια υπόγεια συνωμοσία βλακείας

Τέχνη είναι και το έργο του Βαν Γκόγκ και τα "έργα" του Μαραντόνα!
ART & LIFE
Σάβ, 16/03/2019 - 19:47
Γράφει o Γιάννης Ντάσκας

Συνέντευξη του ηθοποιού που ενσαρκώνει επι σκηνής τον διάσημο Ολλανδό ζωγράφο στα Ntokoumenta.gr

Ο διάσημος ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκόγκ αυτοκτόνησε στα 37 του χρόνια ή τον σκότωσε η 19χρονη κοπέλα που τον είχε ερωτευτεί θανάσιμα όταν της είπε ότι φεύγει γιατί δεν έχουν κανένα μέλλον μαζί λόγω της διαφοράς ηλικίας;

Η 19χρονη Μαργκαρίτ Γκασέ ήταν η σύντροφός του στη ζωή ή μηπως σύντροφος του ήταν η θλίψη, όπως αναφέρουν τα βιογραφικά του για να αποδώσουν την κατάθλιψη από την οποία είχε κυριευτεί;

Ο Βάν Γκόγκ παραμένει και σήμερα ο πιο διάσημος και αξιολογότερος Ολλανδός και δεν κατάφεραν να τον επισκιάσουν ούτε Ολλανδοί που έκαναν τον πλανήτη να μιλάει γι αυτούς, έστω σε άλλους τομείς.

Πχ παραμιλούσε ο πλανήτης με τον "καλλιτέχνη" της μπάλλας Γιόχαν Κρόϊφ. Παραμιλούσε και με την περίφημη καλλιτέχνιδα-ιδρύτρια μιας "σχολής" με το όνομα "Εμμανουέλα" κ.α. Ο Βαν Γκόγκ ίπταται διαχρονικά ψηλότερα από όλους τους άλλους Ολλανδούς, όλων των κατηγοριών.

Στα ερωτήματα της εισαγωγής δίνει απαντήσεις μια εξαιρετική παράσταση στο θέατρο Γκλόρια. Στο ρόλο του διάσημου Ολλανδού καλλιτέχνη και... ψυχασθενούς ο Δημήτρης Καλατζής και στο ρόλο της 19χρονης, η οποία "κατέθεσε" στον καλλιτέχνη ό,τι πολυτιμότερο είχε μια νύχτα με έναστρο ουρανό η 75χρονη Ελένη Ερήμου με ντουμπλάρισμα επί σκηνής από την νεαρή Ελένη Δαφνή.

Είναι μια παράσταση βασισμένη στο βιβλίο του Jean-Michel Guenassia για τον μυστηριώδη θάνατο του μεγάλου καλλιτέχνη μέσα από τον έρωτα μιας γυναίκας που τόλμησε να κοιτάξει κατ' ευθείαν τον ήλιο και δεν τυφλώθηκε κατα κυριολεξία. Παραμένει απορία στον θεατή αν "τυφλώθηκε" εσωτερικά...  

Καλοκαίρι 1890. Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ φτάνει σε ένα απομονωμένο χωριό με εκπληκτική θέα και ιδιαίτερους ανθρώπους. Μέσα σε σαράντα μέρες θα ζωγραφίσει εβδομήντα από τους κορυφαίους πίνακές του, αριστουργήματα που θα αλλάξουν την πορεία της ζωγραφικής, της τέχνης, της φιλοσοφίας  και της λογοτεχνίας.

Η Μαργκερίτ Γκασέ, η κόρη του περίφημου θεράποντα ιατρού του Βαν Γκογκ, είναι μια νέα κοπέλα που ασφυκτιά στα στενά πλαίσια τα επιβεβλημένα στις γυναίκες και τους καλλιτέχνες από την ορθολογική κοινωνία. Η Μαργκερίτ θα είναι ο τελευταίος έρωτας της ζωής του Βαν Γκογκ. Η συνεύρεση τους θα χαράξει τις ζωές και των δύο ανεξίτηλα για πάντα.Τυφλώθηκαν η αναγγενήθηκε ο μεγάλος ζωγράφος,έστω για το διάστημα της ένωσής τους;

Ο Jean-Michel Guenassia, συγγραφέας της τεράστιας επιτυχίας «Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων», μας αποκαλύπτει μια ανατρεπτική εκδοχή για αυτές τις τελευταίες μέρες. Αξιοποιεί τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις για τη ζωή του μεγαλοφυούς ζωγράφου, λούζοντας με νέο φως τα μυστήρια του έργου, της δημιουργικότητας και του θανάτου του.

Εμείς αναζητήσαμε απαντήσεις από τον ίδιο τον... Βαν Γκόγκ.Τον ποιοτικότατο σε όλα τα επίπεδα ηθοποιό Δημήτρη Καλατζή,μια πτυχή του οποίου είναι και ένα καταπληκτικό ποδοσφαιρικό ταλέντο ,το οποίο γνωρίσαμε στο πρωτάθλημα Τύπου,στο οποίο μετέχει παντα και ομάδα ηθοποιών με λαμπρά αποτελέσματα.

Και μας άφησε με το στόμα ανοιχτό,όταν μας διηγήθηκε τον θαυμαστό τρόπο-χρόνο της ενσάρκωσης επι σκηνής του μεγάλου ζωγράφου από τον ίδιο.Θα απολαύσετε τη συζήτηση και στο ακροτελεύτιον ερώτημα θα βρείτε μια απάντηση για την οποία βάζουμε εμείς σε εσάς το ερώτημα:

Η συζήτησή μας αμέσως μετά την καταπληκτική παράσταση στο θέατρο "Γκλόρια":

- Υπήρχαν στιγμές που νομίζαμε ότι πρέπει να τρέξουμε να πιάσουμε το πινέλο πριν σας πέσει κι άλλες που νομίζαμε ότι κάτι είχατε πάθει στη σκηνή και το μάτι είχε βυθιστεί στο άπειρο μόνιμα. Πώς καταφέρατε να γίνετε τόσο συμπαθητικός ψυχασθενής στη σκηνή;

Δεν μου ήταν δύσκολο. Είμαι και στη ζωή μου! Αστειεύομαι... Ο Βαν Γκογκ, ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια, παρουσίασε τάσεις μελαγχολίας και πρώιμα ψυχολογικά προβλήματα. Το 1889, εισήχθει οικειοθελώς στο ψυχιατρικό κέντρο του μοναστηρίου του Αγίου Παύλου στο Σαιν Ρεμύ, γιατί δεν μπορούσε να διαχειριστεί απλά και πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητάς του. Η διάγνωση εκεί, ήταν ψύχωση και επιληψία. Ο Βίνσεντ έπασχε από Επιληψία του Κροταφικού Λοβού. Μελέτησα, συζήτησα με ψυχολόγους και παρακολούθησα ασθενείς τη στιγμή που εκδηλώνεται η επιληπτική κρίση. Και όλες αυτές οι πληροφορίες εκδηλώθηκαν σωματικά μέσα στην πρόβα. Αν ο χαρακτήρας γίνεται συμπαθητικός στα μάτια του θεατή, έχω την εντύπωση οτι οφείλεται στο γεγονός ότι ο Βίνσεντ είχε συνδέσει τη ζωή του με το έργο του. Και ένα τέτοιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, δικαιολογεί πάντα κάθε συμπεριφορά, που βγαίνει έξω από τα κοινώς αποδεκτά όρια.

- Ποιός εμπνεύσθηκε να ανεβάσει θεατρική παράσταση με τον Βαν Γκόγκ που πέθανε πριν 129 χρόνια;

Η ιδέα πιστώνεται στην Ελένη Ερήμου, που δηλώνει αιωνίως ερωτευμένη με τον Βαν Γκογκ. Ο παραγωγός και ιδιοκτήτης του Θεάτρου Γκλόρια, Τάσος Παπανδρέου, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά της και ο σκηνοθέτης Michael Seibel κλήθηκε να δώσει μορφή στο όνειρο επί σκηνής. Σε αυτούς τους τρείς οφείλω τη "γνωριμία" μου με τον Βίνσεντ. Τους ευχαριστώ απ' την καρδιά μου!.

- Μας διαφεύγει και παλαιότερο ανέβασμα ομώνυμης παράστασης στην Ελλάδα;

Απ' όσο γνωρίζω, πάλι η Ελένη Ερήμου έχει ανεβάσει μία παράσταση για τον Βαν Γκογκ, δέκα χρόνια πριν. Ήταν από ένα έργο που αναφερόταν στα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής σταδιοδρομίας του μεγάλου ζωγράφου. Το δικό μας είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα «Το βαλς των δέντρων και του ουρανού», του Jean-Michel Guenassia, που εξιστορεί τους τελευταίους μήνες της ζωής του.

- Σήμερα το θέατρο είχε πάρα πολύ κόσμο και το χειροκρότημα επισφράγισε μια εξαιρετική παράσταση. Γενικά πώς ανταποκρίνεται το κοινό σε εποχή οικονομικής κρίσης σε μια τόσο απαιτητική παράσταση;

«Συναισθησία». Είναι η έκφραση μιάς αίσθησης διαμέσου μιας άλλης. Είναι ο τρόπος που και ο ίδιος ο Βαν Γκογκ ήθελε να ζωγραφίζει. Για να το περιγράψω με έναν πιό πρακτικό τρόπο, είναι σαν να βλέπεις έναν πίνακα ζωγραφικής

δημητρης καλαντζης

και μέσα στο κεφάλι να ακούς μια μουσική! Όλες οι τέχνες σε μία. Αυτός ήταν ο στόχος της παράστασης και πάνω σε αυτή τη γραμμή μας οδήγησε ο σκηνοθέτης μας,  Michael Seibel. Αυτό εκλαμβάνουν και οι θεατές. Το βλέπω στα μάτια τους. Αυτή, η συγκέντρωση των τεχνών, το πάντρεμα του ποιητικού λόγου του Guenassia με τα χρώματα από τους πίνακες του Βαν Γκογκ και τις εξαίσιες μουσικές του Χαριτάτου, ηρεμεί την ψυχή αυτών που βλέπουν την παράστασή μας. Πάντα βγαίνω από τα καμαρίνια και μιλάω με τον κόσμο που μας τιμά με την παρουσία του. Το θεωρώ επιβεβλημένο καθήκον μου, να έρχομαι σε επαφή με τους θεατές, που σε τόσο δύσκολες εποχές επιλέγουν την καλλιέργεια της ψυχής τους αντί για το εύκολο και το εύπεπτο.

- Οι ηθοποιοί σήμερα ζουν καλύτερες μέρες απο πλευράς καλλιτεχνικών ευκαιριών;

Πρέπει να κυνηγήσεις με όλες σου τις δυνάμεις το όνειρό σου, για να σου χτυπήσει την πόρτα. Υπάρχει πληθώρα ηθοποιών πλέον και οι παραγωγές που στήνονται με καλές εργαιακές συνθήκες, επαγγελματισμό και ελευθερία καλλιτεχνικής έκφρασης, δυστυχώς, είναι λίγες. Δεν έχω σταματήσει να δουλεύω, να προσπαθώ, να μοχθώ. Δεν θα σταματήσω ποτέ. Πάντα θα κυνηγάω, με μανία, τα όνειρά μου. Πάντα θα κοπιάζω για το καλύτερο. Είναι ο μόνος τρόπος για να είσαι έτοιμος να αρπάξεις τις ευκαιρίες, όταν αυτές παρουσιαστούν. 

- Απο πλευράς οικονομικής οι ηθοποιοί έχουν καλύτερες ευκαιρίες από παλαιότερα ή αντίθετα;

Οι συνθήκες του επαγγέλματος είναι πολύ σκληρές. Φανταστείτε ότι το ποσοστό ανεργίας επί των εγγεγραμμένων μελών του Σωματείου - γιατί υπάρχουν πολλοί νέοι ηθοποιοί που δεν είναι καν γραμμένοι στο Σωματείο μας - ξεπερνα το 90%. Φανταστείτε ακόμη, ότι αν είσαι από τους τυχερούς που καταφέρνουν να βρούν δουλειά, σε τρεις, πέντε ή οκτώ το πολύ μήνες θα πρέπει να ψάξεις πάλι για δουλειά, γιατί τόσο διαρκούν οι συμβάσεις εργασίας. Δεν υπάρχει μονιμότητα στο επάγγελμά μας. Όχι, στα χαρτιά τουλάχιστον. Και ο ανώτατος μισθός στις Κρατικές σκηνές είναι 1250 ευρώ, όσα χρόνια προϋπηρεσίας κι αν έχεις. Ο ανώτατος! Και στο ελεύθερο θέατρο, ο βασικός μισθός είναι 580 ευρώ μικτά! Δεν νομίζω οτι χρειάζεται να πώ κάτι άλλο.

- Το θέατρο με παραστάσεις δύσκολες από πλευράς καλλιτεχνικής απόδοσης είχε λαμπρό παρελθόν. Το παρόν και το μέλλον αυτών των παραστάσεων ποιό είναι;

Υπάρχει κοινό που έχει ένστικτο και υψηλό καλλιτεχνικό κριτήριο και μπορεί να διακρίνει την ποιότητα όταν τη βλέπει. Όμως το κοινό αυτό, όσο περνάνε τα χρόνια, συρρικνώνεται. Ο κόσμος οδηγείται στην "εύκολη" ψυχαγωγία που την χαρακτηρίζει η απουσία σκέψης. Χρειάζεται "θωράκιση" από το οικογενειακό περιβάλλον. Χρειάζεται, δηλαδή, ένα νέο παιδί να οδηγηθεί προς την καλλιέργεια του νου και της ψυχής. Έτσι μόνο θα μπορέσει να αποφασίζει μόνο του και να διακρίνει τα διαφορετικά επίπεδα ποιότητας. Και καλλιεργούμαστε μόνο όταν "εκθέτουμε" τους εαυτούς μας σε μορφές Τέχνης... Υπάρχει ελπίδα. Τις προάλλες ήρθε ένας μπαμπάς μετά την παράσταση με το δεκάχρονο κοριτσάκι του. Που του αρέσει πολύ το θέατρο και συζητούσαμε για το ρόλο μου και μου έλεγε την άποψή της! Ένα δεκάχρονο κοριτσάκι!...Υπάρχει ελπίδα...

- Τα ΜΜΕ βοηθούν τον καλιτεχνικό κόσμο ,όπως παλαιότερα ή άλλαξε προς το χειρότερο η εποχή μας,όπως υποστηρίζουν πολλοί;

    ΚΑΛ:  Εξαρτάται για ποιά ΜΜΕ μιλάμε. Τα περισσότερα δεν σε "παίζουν", αν δεν τους πουλάς και την ιδιωτική σου ζωή πακέτο με τη δουλειά σου! Όσο πιό πολλά "καραγκιοζιλίκια" κάνει κάποιος και όσο πιό πολύ εκθέτει τα προσωπικά του, τόσο πιό πολλές πιθανότητες έχει να γίνει αναγνωρίσιμος και γι' αυτό να θεωρηθεί και επιτυχημένος. Δεν με αφορά αυτή η στάση. Με μεγάλωσαν άνθρωποι, που φύτεψαν σε πολύ στέρεο χώμα μέσα μου τις λέξεις αξιοπρέπεια και ήθος. Έχω ζήσει και έχω επιβιώσει σε έναν χώρο, πάρα πολύ ανταγωνιστικό, με του δικούς μου όρους. Είμαι υπερήφανος γι' αυτό.

- Πόσο καιρό ανεβάζετε την παράσταση και πόσοι πολιτικοί ήρθαν, αν ήρθαν, να την απολαύσουν;

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στις 30 Νοεμβρίου. Έχουν έρθει κάποιοι πολιτικοί - λίγοι νομίζω - απ' όλα τα κόμματα. Άλλα μάλλον ήρθαν λόγω προσωπικών σχέσεων με κάποιους από εμάς. 

Κάντε μια σύγκριση των ηθοποιών του παρελθόντος με την σημερινή γενιά και μια πρόβλεψη για την γενιά ηθοποιών του μέλλοντος.

Οι παλαιότερες γενιές από τη δικιά μας, είχαν ταλέντο, δυνατό υποκριτικό ένστικτο και δίψα γιά διάκριση, δεν είχαν όμως τη μόρφωση και την καλλιέργεια. Εμείς ζήσαμε μία περίοδο ευημερίας, έτσι νομίζαμε τουλάχιστον, η οποία όμως μας οδήγησε στη σημερινή κρίση. Κι έτσι σήμερα, τα νέα παιδιά είναι αναγκασμένα να δραστηροποιηθούν σε έναν επαγγελματικό χώρο που είναι αμφίβολο το αν θα μπορέσει να τα βιοπορίσει. Με τι κουράγιο θα παλέψεις μέσα σε μια τόσο δύσκολη συνθήκη. Υπάρχει, δε, τώρα και το φαινόμενο της αμοιβής με ποσοστά! Να πας να δουλέψεις κάπου δηλαδή και να πληρωθείς μόνο στην περίπτωση που υπάρχουν έσοδα και αν. Σε ποιό άλλο επάγγελμα συμβαίνει αυτό; Μιλάμε για εργατοώρες. Δίνεις τον χρόνο σου και και την εκπαίδευσή σου. Πρέπει να αμοίβεσαι για αυτό. Πάντα λέω στα νέα παιδιά, να μην δουλεύουν ποτέ με ποσοστά ή χωρίς αμοιβή. Απαξιώνεις την επαγγελματική σου ιδιότητα έτσι. Απαξιώνεις το επάγγελμά σου. Και αν απαξιώνεις το επάγγελμά σου, θα σε απαξιώσει κι αυτό.

- Ποιά παράσταση θα θέλατε να ανεβάσετε και ποιά ταινία να γυρίσετε;

Με ενδιαφέρουν πάντα τα "μεγάλα" κείμενα, απ' όπου κι αν προέρχονται. Ένα τέτοιο κείμενο δε σου θέτει περιορισμούς και είναι απεριόριστες οι μορφικές δυνατότητες που μπορεί να πάρει. Πέρα από κάποια συγκεκριμένα έργα, μεγάλη μου αγωνία είναι η ενασχόληση με το Αρχαίο Δράμα. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ η μελέτη των κειμένων των Αρχαίων Κλασσικών, καθώς και η Υποκριτική σε ανοιχτά θέατρα και, κυρίως, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Για τον κινηματογράφο, δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα στην Ελλάδα, κυρίως λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Έχω όμως ένα σενάριο στο μυαλό που είναι ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου να καταφέρω κάποτε να το κάνω ταινία. Είναι η ζωή των δύο παππούδων μου. Στην ουσία είναι το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, μιά πολυτάραχη περίοδος για την Ελλάδα. Μεγάλωσα με αληθινές ιστορίες του χωριού μας που μου έλεγε η γιαγιά μου, αντί για παραμύθια, τα βράδια πριν κοιμηθώ. Οι παππούδες μου, ήταν και οι δύο πολύ έντονες προσωπικότητες και εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες. Συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου και αισθάνομαι οτι είμαι μισός ο ένας και μισός ο άλλος. Νιώθω ένα χρέος απέναντί τους. Οι ζωές τους ήταν συναρπαστικές. Όπως ήταν οι ζωές των περισσότερων Ελλήνων που έζησαν εκείνη την περίοδο.

- Ο Λάνθιμος και οι υποψηφιότητές του για Οσκαρ, θα δώσει ώθηση στην ελληνική θεατρική και κινηματογραφική τέχνη;

Όχι. Μόνο αν ο Λάνθιμος αποφασίσει να κάνει δουλειά στην Ελλάδα, με Έλληνες ηθοποιούς και συντελεστές. Τότε, ναι. Αλλά τώρα ο Λάνθιμος δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα, πέραν του γεγονότος ότι είναι ένα παιδί που γεννήθηκε, έζησε εδώ και απλά μας κάνει υπερήφανους ότι ένας συμπατριώτης μας τα κατάφερε στο εξωτερικό σε έναν πάρα πολύ δύσκολο χώρο. Και τα κατάφερε και πολύ καλά μάλιστα!

Μικρογραφία

- Ποιοί ηθοποιοί είναι κατα τη γνώμη σας ιερά τέρατα στον χώρο της 7ης Τέχνης, εντός και ποιοί εκτός Ελλάδας, διαχρονικά;

Αποφεύγω πάντα να κατονομάζω κάποιους, γιατί αισθάνομαι ότι μικραίνω την Υποκριτική, σαν έννοια, έτσι όπως υπάρχει μέσα μου. Η Υποκριτική ασχολείται με την ανθρώπινη ψυχή και τις εκδηλώσεις της. Η ψυχή μας είναι η αντανάκλαση του σύμπαντος μέσα μας. Γι' αυτο και είναι χαοτική. Φέρουμε ένα μικρό χάος μέσα μας. Ένα μικρό, απέραντο χάος. Κανένα όνομα δεν μπορεί να σταθεί μόνο του στο χάος!

- Ο Αγιος Γρηγόριος είχε πει "μήτε μόνον σώμα, μήτε μόνον ψυχήν λέγεσθαι άνθρωπον, αλλά συναμφότερον". Στην Ελλάδα έχετε την αίσθηση ότι καλλιεργούνται και τα δύο ή κανένα;

Δεν τα πάω καλά με τους Αγίους, αλλά, καλά το είπε! Κανένα δεν καλλιεργείται στην Ελλάδα. Και όχι μόνο αυτό. Είναι σαν να υπάρχει μια υπόγεια συνωμοσία βλακείας, που θέλει να κρατήσει το πολιτιστικό και αισθητικό κριτήριο του κόσμου σε, σχεδόν, διανοητικά καθυστερημένα επίπεδα. Η αισθητική έχει να κάνει με την επιθυμία να ζείς με ομορφιά την καθημερινή σου ζωή. Η αφύπνιση, έρχεται μόνο μέσω της καλλιέργεια του νού και της ψυχής. 

- Κάντε μας ένα σχόλιο για την πολιτική και τους πολιτικούς στην Ελλάδα.

Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν θεωρούν οτι το επάγγελμά τους, τους νομιμοποιεί να σχολιάζουν επί παντός επιστητού. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω κανέναν πολιτικό. Το αφήνω στους επαγγελματίες, δημοσιογράφους και τους πολιτικούς αναλυτές. Φυσικά, στα κονά οφείλουμε να συμμετέχουμε και οφείλουμε να συμμετέχουμε με πράξεις. Και θεωρώ οτι το κάνω, απλά και μόνο σεβόμενος την ιδιότητά μου του ηθοποιού. Αν ασχολούμαι επί της ουσίας με το επάγγελμά μου, σημαίνει οτι δίνω τροφή για σκέψη στους θεατές μέσω της Υποκριτικής. Αυτό, από μόνο του, για μένα, αποτελεί πολιτική πράξη. Αυτό χρωστάω να κάνω στην κοινωνία και τους συνανθρώπους μου. 

- Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για είδη ηθοποιών και αν ναι πως θα τα προσδιορίζατε;

Η υποκριτική του καθενός φιλτράρεται μέσα από αυτό που ο ίδιος φέρει. Η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας σου σε κατατάσσουν στην όποια κατηγορία. Και ο τρόπος που χειρίζεσαι τα εκφραστικά σου μέσα. Δεν θέλω ποτέ να κλειδώνω το μυαλό μου σε κατηγορίες ηθοποιών ή υποκριτικής που ακούγαμε παλιότερα. Η Υποκριτική έχει να κάνει με την ελευθερία του πνεύματος. Οποιαδήποτε ταμπέλα τη μικραίνει. Η Υποκριτική είναι μία, είναι χαώδης, συμπαντική, παράφορη, ελκυστική. Μία τερατώδης Τέχνη, αλλά πανέμορφη. Σε κάνει να θες να σκίσεις τις σάρκες σου, αλλά σου γαληνεύει και την ψυχή...

- Τι θα σας μείνει αξέχαστο στη διαδρομή σας ως τώρα και τι θα θέλατε να ξεχάσετε άμεσα; 

Αξέχαστες είναι κάποιες Στιγμές. Η Υποκριτική είναι στιγμές, όπως και η ζωή. Και, κυρίως, στιγμές που σου χάρισε κάποιος συνάδελφος, την ώρα της παράστασης. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να συνδιαλλαγείς με κάποιον πάνω στη σκηνή. Και σπάνιο. Τέτοιες στιγμές ψάχνω και τέτοιους ανθρώπους. Δυστυχώς, είναι λίγοι. Και αυτά που θα ήθελα να ξεχάσω...δεν θα τα ξεχάσω ποτέ! Γιατί με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. Όλες αυτές οι πίκρες. Για έναν ρόλο που χάθηκε. Τα ατελείωτα ξενύχτια για μιά σκήνη που δεν σου βγαίνει. Η αγωνία που σου τσακίζει τα κόκκαλα και σε αφήνει βδομάδες ολόκληρες άυπνο. Στη διάρκεια των δυόμιση μηνών που κάναμε πρόβες, πρέπει να κοιμόμουν μέσο όρο 4 ώρες την ημέρα. Μελέτησα τη ζωή και το έργο του Βαν Γκογκ, μέχρι εξαντλήσεως, βρήκα τους άξονες πάνω στους οποίους έγινε η σύνθεση του ρόλου. Δούλευα πολλές ώρες κάθε μέρα στο σπίτι μου εκτός πρόβας, για να βρω τα κρυφά εκείνα κλειδιά που ξεκλειδώνουν το ρόλο. Είναι σχεδόν τρομακτικό το να καλείσαι να ενσαρκώσεις ένα ιστορικό πρόσωπο, μια προσωπικότητα τέτοιας εμβέλειας, που άλλαξε τον ρου της ιστορίας της ζωγραφικής και επηρέασε και όλες τις υπόλοιπες Τέχνες. Όλα αυτά, τα όμορφα και τα δύσκολα, είναι η ζωή μου. Είναι η ζωή ενός ηθοποιού. 

- Στα γήπεδα (πρωτάθλημα Τύπου) είστε και δεινός αριστεροπόδαρος μεσοεπιθετικός, και δεν είστε ακριβώς 20 χρόνων. Ξεκινήσατε τη ζωή με την Τέχνη του Βάν Μπάστεν και σήμερα παίζετε Βαν Γκόγκ ή είναι μια παράλληλη καλλιέργεια υπαρκτού ταλέντου;

Το ταλέντο πάντα γοητεύει τους ανθρώπους, σε όποιον τομέα και αν εκδηλώνεται. Και από ένα επίπεδο και πάνω, ανήκει στις Καλές Τέχνες. Για μένα είναι Τέχνη το να βλέπεις τον Μαραντόνα να παίζει ποδόσφαιρο! Αυτό που με έμαθε η μέχρι τώρα πορεία μου στο θέατρο, είναι οτι το ταλέντο είναι άχρηστο χωρίς την απαιτούμενη δουλειά

Μικρογραφία

- Βλέπετε τηλεόραση; Και τι; Ταινίες; Θεατρικές παραστάσεις;

Προσπαθώ να παρακολουθώ τα καλλιτεχνικά δρώμενα, γιατί θεωρώ οτι οφείλω να είμαι συντονισμένος με τις τάσεις της εποχής μου, ακόμα και αν έχω επιλέξει να ζω μια πιό απομονωμένη ζωή. Αυτό που χαρακτηρίζει την καθημερινότητά μου, είναι η μελέτη και η δουλειά πάνω στα εκφραστικά μου μέσα. Φυσικά όμως και θέλω να βλέπω ωραίες ταινίες στο σινεμά ή την τηλεόραση και θεατρικές παραστάσεις που να μου δημιουργούν απορίες ή όμορφα συναισθήματα. Δυστυχώς, το μάτι μου πλέον, είναι σαν μικροσκόπιο και δεν μπορώ να τα απολαύσω σαν ένας μέσος θεατής, γιατί εστιάζω πάντα στην υποκριτική.

- Η πρώτη φορά Αριστερά στην κυβέρνηση δεν ήταν μια παρένθεση, αλλά αντίθετα και ο Αλέξης Τσίπρας πάει να γίνει ο τέταρτος μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ελλάδας, αν οι εκλογές γίνουν Οκτώβριο. Αλλιώς πέμπτος, πίσω από τον Κώστα Καραμανλή. Κάντε ένα σχόλιο γι αυτά.

Το μόνο πολιτικό σχόλιο που θα ήθελα να κάνω (γιατί ως τέτοιο το εκλαμβάνω), είναι ότι, σήμερα, σε τούτη 'δω τη χώρα, αυτό που οφείλουμε όλοι μας, είναι να κάνουμε όσο καλύτερα μπορούμε αυτό με το οποίο καταπιανόμαστε.

- Ευχαριστούμε και ως ακροτελεύτιον υπάρχει κάτι που θα θέλατε να σας ρωτήσουμε και δεν το πράξαμε;

Είναι σχεδόν καρμικό αυτό που έγινε φέτος. 'Ητανε θυμάμαι μία Πέμπτη - πριν από πολλούς μήνες - όταν είδα, κατά τύχη, στο ίντερνετ το τρέϊλερ της ταινίας, «At Eternity's Gate», στην οποία ο Willem Dafoe υποδύεται τον Βίνσεντ βαν Γκογκ...Μαγεύτηκα! Κάθησα όλο το βράδυ και έβλεπα του πίνακες του Βαν Γκογκ, διάβαζα για τη ζωή του, έψαξα και βρήκα τα γράμματά του που έστελνε στον αδερφό του και ασχολιόμουν όλη τη νύχτα με τον Βαν Γκογκ...Την επόμενη μέρα, Παρασκευή, στις εντεκάμιση το βράδυ, χτυπάει το κινητό μου. Ήτανε ο σκηνοθέτης της παράστασης, Michael Seibel και μου λέει: "Είμαι στο γραφείο του παραγωγού, του κ.Τάσου Παπανδρέου. Θα κάνουμε το χειμώνα στο Θέατρο Γκλόρια ένα έργο για τη ζωή του Βαν Γκογκ και θέλω να κάνεις τον Βαν Γκογκ!!"...Κι έτσι, άρχισε ένα μαγικό ταξίδι για μένα, γιατί ως τέτοιο θεωρώ τη "γνωριμία" μου με τον Βίνσεντ. 

Την Παρασκευή 15 Μαρτίου, ήρθε ο Jean-Michel Guenassia στην Ελλάδα, ο συγγραφέας του βιβλίου «Το βαλς των δέντρων και του ουρανού» για να παρακολουθήσει την παράσταση μας. Είχα επικοινωνήσει μαζί του στις αρχές των προβών και τον είχα ρωτήσει  πως θα καταφέρω να υποδυθώ τον Βίνσεντ βαν Γκογκ. Η απάντηση του: "Δημήτρη...εγώ έγραψα ένα έργο για έναν άντρα που τον έλεγαν Βίνσεντ, που τον ερωτεύτηκε μία γυναίκα που την έλεγαν Μαργκερίτ...Ξέχνα τον Βαν Γκογκ!!"...Αυτό που μου είπε, με ξεκλείδωσε και με βοήθησε να εστιάσω εκεί που έπρεπε για να χτίσω το ρόλο. Όπως και να ΄χει, στον Guenassia και στο έργο του, οφείλω τη "συνάντησή" μου με τον Βίνσεντ βαν Γκογκ...Τον ευγνωμονώ!

Info

«Το βαλς των δέντρων και του ουρανού», του Jean-Michel Guenassia

 Μετάφραση: Ειρήνη Αποστολάκη

Θεατρική Απόδοση: Ελένη Ερήμου- Κώστας Παπαπέτρου  

Δραματουργία: Αντώνης Γαλέος 
Σκηνοθεσία: Michael Seibel
Σκηνικό, Κοστούμια: Λαμπρινή Καρδαρά 
Μουσική: Κώστας Χαριτάτος
Κίνηση: Έλενα Κουρκούλη
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
MotionGraphics: ΒαγγέληςΚαλαϊτζής –
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Μπόγρης 
ArtWork: ΛουκάςΜελάς
Φωτογραφίες:  Snizhana Pokhyla 
Παραγωγή: ΦΙΛΟΘΕΑΤΟΝ ΑΕ

Ερμηνεύουν:
Μαργκερίτ Γκασέ:   Ελένη Ερήμου
Βίνσεντ βαν Γκογκ:   Δημήτρης Καλαντζής
Πωλ Γκασέ:   Αντώνης Ραμπαούνης
Μαργκερίτ Γκασέ (νέα):   Ελένη Δαφνή
Τέο βαν Γκογκ:   Γιάννης Μπόγρης

Γιάννης Ντάσκας